irreligiosus

irrĕlĭgĭōsus (inr-), a, um, adj. [2. inreligiosus],

• irreligious, impious (not ante-Aug.): irreligiosum ratus, sacerdotes pedibus ire, etc., Liv. 5, 40 fin.: cujus (templi) dedicationem differre longius irreligiosum est, Plin. Ep. 4, 1, 5; 9, 35, 1: in Caesares, Tert. ad Nat. 1, 17.—Comp.: potest irreligiosius quidpiam existimari? Arn. 5, 185. —Sup.: factum irreligiosissimum, Tert. Or. 12. — Adv.: irrĕlĭgĭōsē, impiously: si qua irreligiose dixisset, Tac. A. 2, 50. — Comp., Arn. 1, 13; Tert. ad Nat. 1, 10.

ir-religiōsus, a, um (in u. religiosus), gottlos, unreligiös, irreligiös, irreligiosum ratus m. Infin., Liv. 5, 40, 10: irreligiosum est m. Infin., Plin. ep. 4, 1, 5: irreligiosum putare m. Infin., Plin. ep. 9, 35, 1. – irreligiosi in Caesares, Tert. ad nat. 1, 17. – Compar. u. Superl. b. Eccl.

irreligiosus [CL] , (of person or abstr.) irreligious, impious. b not religious, profane, secular. tuam ‥ sanctitatem decet cum religioso rege nostrae gentis ~a et iniqua priorum gesta atque scripta convellere Bede Egb. 11; ~us episcopus de Anglia expulsus est Ord. Vit. VIII 2 p. 278; justitia insignis mitibus et justis placuit, ~is autem et ex legibus terribilis ut fulgur incubuit Ib. XIII 15 p. 34; qui vero an Deus sit deducit in questionem ‥ non modo ~us sed perfidus est J. Sal. Pol. 649B.  b si non fecero, videbor ~is hoc facere volentibus laxare accedendi indigne ad dignitates audaciam Anselm (Ep. 389) V 334; J. Sal. Pol. 694A (v. exigere 6b); in templi magnifica structura et eorum quae illic [sc. in templo] visuntur ad rem sacram faciendam [? supply e. g. facie] non ~a Ferr. Kinloss 63.

irrĕlĭgĭōsus, (15) a, um (in, religiosus), irréligieux, impie : irreligiosum est av. inf. Liv. 5, 40, 10 ; Plin. Min. Ep. 4, 1, 5, il est impie de || irréligieux [en parl. des pers.], impie : Tert. Nat. 1, 17 || -sior Arn. 5, 185 ; -sissimus Tert. Or. 12.

irreligiosus , a, um. adj.
不畏神。凟神者。

Suggest a Translation
See an image

in-religiōsus (irr-) adj.,

• irreligious, impious: irreligiosum ratus ire, etc., L.