irrepletus
irrĕplētus (inr-), a, um, adj. [2. inrepleo],
- not filled, Paul. Nol. Carm. 17, 60.
ir-replētus, a, um (in u. repleo), unerfüllt, ungewährt, Paul. Nol. carm. 17, 60.
irrĕplētus, a, um (in, repleo), non rassasié [fig.] : P. Nol. Carm. 17, 60.