irrepo
irrepo, to creep in, slip in, be stealthily inserted, steal in
irrēpo (inr-), repsi, reptum, 3, v. n. [1. in-repo], to creep in, into, upon, or to a place.
- I Lit., with ad: draconem repente irrepsisse ad eam, Suet. Aug. 94.— With dat.: (salamandra) si arbori irrepsit, Plin. 29, 4, 23, § 74.—Absol.: irrepsi tamen, Petr. 87, 3.—With acc. of place: cubiculum, Ap. Met. 3, 24, 2; 8, 11, 6; caveam, id. ib. 4, 15, 14; hospitium, id. ib. 9, 5, 6; Mogontiacum, Amm.27, 10, 1.—
- II Transf., of things: haec lues ... inrepsit in Italiam, Plin. 26, 1, 3, § 3; cf. id. 26, 1, 3, § 9: inrepsisse medicinam, to be gradually introduced, id. 30, 1, 1, § 2: irrepentes radiculae, Col. 4, 1, 2: irrepentibus aquis, id. 3, 18, 5 Schneid. —
- III Trop., to come or get into in an imperceptible manner, to steal in, insinuate one’s self: laetitia in sinum, Pompon. ap. Non. 500, 26 (Com. Rel. v. 141 Rib.): eloquentia irrepit in sensus, Cic. Or. 28, 97: in mentes hominum, id. de Or. 3, 53, 203: in tabulas municipiorum, id. Arch. 5, 10: in testamenta locupletium, id. Off. 3, 19, 75.—
- β With acc.: inrepere paulatim militares animos, Tac. A. 4, 2.—
- γ With dat.: dolor animo irrepet, Sen. Cons. ad Polyb. 26: irrepsit subito canities seni, Prud. prooem. 23.—
- δ Absol.: lentoque irrepunt agmine poenae, Stat. Th. 5, 60: penitus irrepere per luxum, Tac. A. 13, 12; cf. id. H. 2, 63.
ir-rēpo, rēpsi, rēptum, ere (in u. repo), hinein-, auf oder in etwas kriechen, -schleichen, I) eig., arbori, auf den Baum, Plin.: draconem repente irrepsisse ad eam, Suet.: interim (Gabinius) ipso decimo die irrepsit, kam er (in den Senat) geschlichen, Cic.: veneno paulatim irrepente, Tac.: irrepentibus aquis, Colum. – m. Acc., cubiculum, caveam, Apul. – II) übtr., sich einschleichen, in mentes hominum, Cic.: in testamenta locupletium, eingeschmuggelt werden, Cic.: irrepsit haec lues in Italiam, Plin.: m. Dat., dolor irrepit paulatim requiescenti animo, Sen.: ubi tibi mira irrepsit oblivio, Augustin. – m. Acc., paulatim militares animos adeundo, appellando, Tac. ann. 4, 2. – absol., sich bei jmd. einnisten, sich an jmd. hängen, penitus irrep. per luxum et ambigua secreta, Tac. ann. 13, 12: irrepentibus dominationis magistris, Tac. hist. 2, 63.
See: irrepere
irrēpō (12) (inr-), rēpsī, reptum, rēpĕre, intr. et qqf. tr., ¶ 1 intr., a) ramper dans, sur, ou vers : [avec ad ] Suet. Aug. 94 || [avec dat.] Plin. 29, 74 || [avec acc. de lieu] Apul. M. 3, 24 || [abst ] Petr. 87, 3 ; b) [fig.] sʼintroduire peu à peu, dʼune manière imperceptible, se glisser, sʼinsinuer : [avec in acc.] Cic. Or. 97 ; Arch. 10 ; Off. 3, 75 || [avec dat.] Sen. Polyb. 8, 1 || [abst ] Tac. Ann. 13, 12 ; H. 2, 63 ¶ 2 tr., pénétrer insensiblement : Tac. Ann. 4, 2.
- 1. kruipen, sluipen in, op;
- 2. (metaf.) binnendringen (abs.; m. acc.; in m. acc.; dat.) [in mentes hominum]; ➤ veneno paulatim irrepente (Tac.); dolor irrepit paulatim requiescenti animo (Sen.);
- 3. (Tac.) zich geliefd maken [per luxum].
irrepo , is, psi, pere. n. act. 3. (repo.)
爬進。潜入。— in tabulas publicas 濳列己名于官單。Irrepsit lues 瘟疫漸行。
Suggest a Translation
See an image
爬進。潜入。— in tabulas publicas 濳列己名于官單。Irrepsit lues 瘟疫漸行。
Suggest a Translation
See an image
in-rēpō (irr-) rēpsī, —, ere,
- to creep in, slip in, be stealthily inserted, steal in: eloquentia inrepit in sensūs: in tabulas municipiorum: animos, Ta.