irreptio
irreptĭo (inr-), ōnis, f. [irrepo],
- a creeping in (late Lat.), Aug Ep. 107.
irrēptio, ōnis, f. (irrepo), das Sich-Einschleichen, übtr., ut hoc menti nostrae nulla subtrahat oblivionis irreptio, Augustin. epist. 217, 5: ab omni falsitatis irreptione defendere, Augustin. de ordin. 2, 12, 38.
irrēptĭō, ōnis, f. (irrepo), action de se glisser vers : Aug. Ep. 217, 5.