iurator
iurator, a swearer, assistant of the censor, sworn census-clerk
jūrātor, ōris, m. [juro], a swearer.
- I Lit. (post-class.): falsus, Macr. S. 5, 19, § 21.—
- II In partic., an assistant of the censor, one who received the sworn returns of tax-payers: census quom sum, juratori recte rationem dedi, Plaut. Trin. 4, 2, 30 (872) (38); cf. id. Poen. prol. 58; Liv. 39, 44, 2; Symm. Or. pro Synes. 1.—
- III Trop., of the audience, as judges of a play: vos juratores estis, quaeso, operam date, Plaut. Poen. prol. 58.
iūrātor, ōris, m. (iuro), I) der Schwörer, Macr. sat. 5, 19, 21: falsus i., der Falschschwörer, ibid. – II) insbes., der Geschworene, a) beim Zensus, der vereidigte Begutachter od. Taxator, deren mehrere dem Zensor als Gehilfen zur Seite standen, um die Angaben der Zensierten zu begutachten und, wenn sie richtig befunden waren, in die Zensuslisten einzutragen, Plaut. trin. 879. Cato fr. bei Charis. 206, 9. Liv. 39, 44, 2: übtr., Plaut. Poen. prol. 58. Sen. apoc. 1, 2. – b) bei einer Konsulwahl, ein vereidigter Zeuge, der über das Vorleben des zu Wählenden Zeugnis ablegte, iuratoribus abundat, Symm. or. pro Synes. 1.
- 1. beëdigd taxateur (ihb. als helper v.d. censor bij het innen v.d. belastingen);
- 2. (Sen.) getuige onder ede.
iūrātor ōris, m
- iuro, a swearer, assistant of the censor, sworn census-clerk, L.