lamentarius
lāmentārĭus, a, um, adj. [lamentum],
- mournful, causing tears: aedes, Plaut. Capt. 1, 1, 28 (96).
lāmentārius, a, um (lamentum), Klagen erregend, quae aedes lamentariae mihi sunt, mir Tränen weckt, Plaut. capt. 96.
lāmentārĭus, (16) a, um, qui excite les lamentations : Pl. Capt. 96.