lamentatio
lamentatio, a wailing, moaning, weeping, lamenting, lamentation
lāmentātĭo, ōnis, f. [lamentor],
- a wailing, moaning, weeping, lamenting, lamentation (class.; cf.: querela, questus, lamentum, plangor, planctus): lamentatio (est) aegritudo, cum ejulatu, Cic. Tusc. 4, 8, 18: aegritudo, lacrumae, lamentatio, Plaut. Merc. 5, 2, 29 (870): lugubris fletusque maerens, Cic. Tusc. 1, 13, 30: plangore et lamentatione complerimus forum, id. Or. 38, 131; id. Verr. 2, 4, 21, § 47: cottidianae virginis, id. Font. 17, 47: (funeris), id. Leg. 2, 23, 59; Plin. 8, 7, 7, § 21: nox lamentationis, Vulg. Jer. 9, 19.—
- II Transf., plur. (in eccl. Lat.): Lamentationes, title of the book of afflictions, written by the prophet Jeremiah, Vulg. 2 Paral. 35, 25 al.
lāmentātio, ōnis, f. (lamentor), das Wehklagen, Weinen u. Heulen (Ggstz. gratulatio, Cic. Mur. 86), aegritudo, lacrimae, lamentatio, Plaut.: lamentatio lugubris fletusque maerens, Cic.: plangore et lamentatione complere forum, Cic.: quādam sese lamentatione complorare (v. Elefanten), Plin.: inutili lamentatione fortunam gentis complorare, Liv.: Acerbae viri nomen cum multis lacrimis et lamentatione flebili vocare, Iustin.: lamentationem sedare, Liv.: ad sepulturae locum plaustro devehi sine lamentatione, sine planctu, Val. Max. – Plur., lamentationes cotidianae virginis, Cic.: hic quos putatis fletus, quas lamentationes fieri solitas esse in his rebus? Cic.: lamentationes et eiulatus amove, Sen.
ut per breves vitae hujus miserias paupertatemque ac ~onem transitoriam ad gaudia caelestis regni sempiterna pertingatis
si quis ‥ hoc donum violari ‥ consenserit, consideret ‥ penis atrocibus se esse passurum si non antea corporea ~one emendaverit
rusticus quidam astitit ante januas cum ~one petens ut sibi auxiliaret
threnara, carmina ~one plena ‥; unde et Threnas i. Lamentationes Hieremie dicimus
inter lugubres funerem planctus musicas efferunt ~ones
Offanus ‥ oculos patris sui pie claudens ~ones mensurnas cum magnis ejulatibus, lacrimis, et specialibus planctibus ‥ lugubriter pro tanto funere continuavit
quem ‥ Adremon planxit et Jeremias, ~one facta sub quadruplici alphabeto
item glose super ~ones(
~o sive planctus in laudem Radulfi prioris
lāmentātĭō, (12) ōnis, f. (lamentor), lamentations, gémissements : Cic. Tusc. 4, 18 ; Or. 131 || [pl.] Cic. Verr. 2, 4, 47 ; Font. 47 || lamentations de Jérémie : Eccl.
Si vero ante alium judicem Lamentatio tractabitur, donationis a nobis factæ testimonium perhibebimus.Occurrit præterea in Charta ann. 1161. apud P. Mariam Campum in Hist. Ecc. Placent. in Reg. 2. part. Charta 17.
Offanus autemEx Spelmanno in(Offæ filius, qui et Offa II. dicitur) oculos patris sui pie claudens, Lamentationes Mensurnas cum magnis ejulatibus, lacrymis, et specialibus planctibus, prout moris tunc erat Principibus magnificis, lugubriter pro tanto favore continuavit, obsequiisque magnifice tam in Ecclesia quam in locis forinsecis completis, apparatu regio et celeberrimo in eminentiori Ecclesia penes Gloverniam urbem egregiam eidem exhiberi jubet sepulturam.
Monthday. Vide Mensurnum.
lāmentātiō ōnis, f
- lamentor, a wailing, moaning, weeping, lamenting, lamentation: lugubris: cotidianae lamentationes virginis: multis cum lamentationibus.