linguatulus
linguātŭlus, a, um, adj. dim. [linguatus],
- somewhat gifted with a tongue, sub-eloquent, Tert. ad Nat. 1, 8.
linguātulus, a, um (Demin. v. linguatus), mit ziemlichem Zungenwerke versehen = ziemlich geschwätzig, Tert. ad. nat. 1, 8.
linguātŭlus, a, um (linguatus), qui a une assez bonne langue : Tert. Nat. 1, 8.