linguositas
linguōsĭtas, ātis, f. [lingua],
- loquacity, (late Lat.), Rust. c. Aceph. init.
ommutuit rebellis correptionis prophetante sibi Vulfilda penam ~atis
lingue gladium exereret et quid ~as posset—simul et dolositas, suple —patenter ostenderet
Qui vocati in partibus illis vexilla ferebant, appellati vulgari Linguositate Fœtentes.Lege
Ferentes, ut in hac voce scribitur.