lingulaca
lingŭlāca, ae [lingula].
- Comm., a gossip, chatterbox: ea (uxor) lingulaca est nobis: numquam tacet, Plaut. Cas. 2, 8, 62 (498): lingulacae obtrectatores, Varr. ap. Non. 26, 18; Gell. 1, 15.—
- II Fem.
- A A kind of fish, a sole, Varr. L. L. 5, § 77; Paul. ex Fest. p. 117 Müll.—
- B A plant (perhaps Ranunculus lingua, Linn.), the marsh crowfoot, Plin. 25, 11, 84, § 133.
lingulāca, ae (lingula), I) comm., geschwätzig, ein Plappermaul, Plaut. Cas. 497. Varro sat. Men. 381. – II) fem.: 1) der Zungenfisch, Varro LL. 5 77; vgl. Paul. ex Fest. 117 1. – 2) eine Pflanze, nach einigen der Sumpf-Hahnenfuß (Ranunculus lingua, L.), Plin. 25, 133.
a lingua hec ~a ‥ mulier auguratrix
~a, piscis lingue similis
1 lingŭlāca, (15) æ, m. f. (lingula), bavard, bavarde : Pl. Cas. 388 ; Varro Men. 381 ; P. Fest. 117.
2 lingŭlāca, æ, f. , scolopendre [plante] : Plin. 25, 133 || sorte de poisson plat [sole ou limande] : Varro L. 5, 77 ; P. Fest. 117.
- 1. een soort vis, tong(?);
- 2. (Plaut.) (woordspeling op lingua) iem. met een gladde tong.