lingula
lingula, a tongue of land
lingŭla, v. ligula.
lingula, s. ligula.
lingua ‥ inde hec ~a
puer ‥ currat et uterum / mucrone lingule lambat viniferum
non est laus virginis in verbo mobili / ‥ / confecta lingula
hec ~a,longette
hec ~a,a tung
the gullet , ~a, gula
the wyndlappe , ~a
~am terre que jacet in parte australi ante predictum mesuagium
de iij s. pro emendacione ~e ad novam campanam
in ~a justicie
habenas et singulas et ~as [gl.: ], plusculam, pulvillam, trussulam sponte pretereohardiloun
rex ‥ optulit majori altari monile nobilissimum, habens duas ~as et transtrum
ut vexilli Boamundi ~as in ora Turcorum volitare faceret
discipulos signat dependens lingula duplex
hec li[n ]gula,laniere
tabule osculatorie: ‥ tercia ‥ cum una ~a in tergo ejusdem(
Spiritum de celis missum / igneis in lingulis
lingŭla, (14) v. ligula : Cato Agr. 84 ; Mart. 14, 120, 2 ; Char. 104, 5 ; Prisc. Gramm. 3, 42.
- 1. landtong; ➤ in extremis -is promunturiisque (Caes.);
- 2. (poët.; postklass.) riem v.e. schoen (met een uiteinde in de vorm v.e. tong);
- 3. (Plaut.) (als scheldw.) slappeling(?).
Habits tailladezvocabant, ferre nostris fuit in usu. Cæsarius Heisterbach. lib. 10. Mirac. cap. 11 :
Concedam tibi Lingulam pallii mei.Vide Cultellare.
lingula
f
dim.
- lingua, a tongue of land: oppidain extremis lingulis, Cs.; see ligula.
Lingŭla
See ligula.