lingulatus
lingŭlātus, a, um, adj. [lingula],
- tongueshaped, lingulate: tubi, Vitr. 8, 7: calcei, Isid. Orig. 19, 34, 13.
lingulātus, a, um (lingula), zungenförmig, tubuli, Vitr. 8, 6, 8: calcei, Isid. orig. 19, 34, 13.
lingŭlātus, c. ligulatus, Vitr. Arch. 8, 6, 8 ; Isid. Orig. 19, 34, 13.
Lingulati socci, quos nos foliatos vocamus, apud Isidorum lib. 91. cap. 34. sub finem.