lingua

hi omnes lingua inter se differunt
they all differ from each other in language

lingua , ae, f.: the tongue, 2.211, et al.; speech, 11.338; voice, note, 3.361.

lingua (ante-class. form dingua, like dagrima for lacrima, Mar. Victorin. p. 2457 and 2470 P.; cf. the letter D), ae, f. [Sanscr. jihvā; original Lat. form. dingua; A. -S. tunga; Germ. Zunge; Engl. tongue. Not from the root lih, lich, v. lingo], the tongue.

• I Lit.: fac proserpentem bestiam me duplicem ut habeam linguam (of a kiss in which the tongues touched each other), Plaut. As. 3, 3, 105 (695): lingua haeret metu, Ter. Eun. 977: in ore sita lingua est, finita dentibus, Cic. N. D. 2, 59, 149: linguā haesitantes, id. de Or. 1, 25, 115: linguā properanti legere, Ov. P. 3, 5, 9: linguā titubante loqui, id. Tr. 3, 1, 21: quo facilius verba ore libero exprimeret, calculos lingua volvens dicere domi solebat (Demosthenes), Quint. 11, 3, 54: linguam exserere, to thrust out the tongue, in token of derision or contempt, Liv. 7, 10: so, lingua ejecta, Cic. de Or. 2, 66, 266: lingua minor, the epiglottis, Plin. 11, 37, 66, § 175.—Comically, as mock term of endearment: hujus voluptas, te opsecro, hujus mel, hujus cor, hujus labellum, hujus lingua, Plaut. Poen. 1, 2, 178 (387); cf. v. 175.—In mal. part.: homo malae linguae, a fellow with a bad tongue, i. q. fellator, Mart. 3, 80, 2; Min. Fel. Oct. 28.—
• II Transf.
• • A Since the tongue is an organ of speech, a tongue, utterance, speech, language: largus opum, lingua melior, Verg. A. 11, 338: facilem benevolumque lingua tua jam tibi me reddidit, Ter. Hec. 761: non tu tibi istam praetruncari linguam largiloquam jubes? Plaut. Mil. 2, 3, 47 (318): Latium beare divite linguā, Hor. Ep. 2, 2, 120: lingua quasi flabello seditionis contionem ventilare, Cic. Fl. 23, 54: linguam continere, id. Q. Fr. 1, 1, 13: tenere, Ov. F. 2, 602: moderari, Sall. J. 84: linguae solutio, Cic. de Or. 1, 25, 114: linguam solvere ad jurgia, Ov. M. 3, 261: quidam operarii linguā celeri et exercitatā, Cic. de Or. 1, 18, 83: ut vitemus linguas hominum, id. Fam. 9, 2, 2: Aetolorum linguas retundere, to check their tongues, bring them to silence, Liv. 33, 3; cf.: claudente noxarum conscientiā linguam, Amm.16, 12, 61: si mihi lingua foret, Ov. H. 21, 205: ne vati noceat mala lingua futuro, Verg. E. 7, 28: favete linguis, i. e. give attention, “be silent that you may hear”, Hor. C. 3, 1, 2; Ov. F. 1, 71: linguis animisque faventes, Juv. 12, 83: nam lingua mali pars pessima servi, id. 9, 121: mercedem imponere linguae, i. e. to speak for pay, id. 7, 149: usum linguae reciperare, Amm.17, 12, 10: linguā debili esse, to stammer, Gell. 1, 12, 2.—Comically: os habeat, linguam, perfidiam, tongue, i. e. readiness in speech, Plaut. Mil. 2, 2, 33 (188). —
  • • 2 The tongue or language of a people: lingua Latina, Graeca, Cic. Fin. 1, 3, 10: Graeca et Latina lingua, Varr. R. R. 2, 1, 6: (Massilia) tam procul a Graecorum regionibus, disciplinis linguāque divisa, Cic. Fl. 26, 63: quod quidem Latina lingua sic observat, ut, etc., id. Or. 44, 150: Gallicae linguae scientiam habere, Caes. B. G. 1, 47: qui ipsorum lingua Celtae, nostra Galli, appellantur, id. ib. 1, 1: dissimili linguā, Sall. C. 6, 2: linguā utrāque, i. e. Greek and Latin, Hor. S. 1, 10, 23; so, auctores utriusque linguae, Quint. prooem. 1; Quint.1, 1, 14: Mithridates, cui duas et viginti linguas notas fuisse, id. 11, 2, 50: haud rudis Graecae linguae, Curt. 5, 11, 4; 5, 4, 4; Nep. Milt. 3, 2: Syrus in Tiberim Orontes et linguam et mores vexit, Juv. 3, 63.—
    • • b Dialect, idiom, mode of speech (post-Aug.): illis non verborum modo, sed. linguarum etiam se inter differentium copia est. Quint. 12, 10, 34: Crassus quinque Graeci sermonis differentias sic tenuit, ut, qua quisque apud eum linguā postulasset, eadem jus sibi redditum ferret, id. 11, 2, 50: utar enim historicā linguā, Sen. Q. N. 1, 13, 3: si philosophorum linguā uti voluissem, id. ib. 2, 2, 4.—
    • 3 Poet. of animals. the voice, note, song, bark, etc.: linguae volucrum, Verg. A. 3, 361; 10, 177: linguam praecludere (canis), Phaedr. 1, 22, 5.—
    • 4 An utterance, expression: lingua secretior, a dark saying, Quint. 1, 1, 35.—
  • B Of tongue-shaped things.
  • • 1 A plant, also called lingulaca, Plin. 24, 19, 108, § 170.—
    • 2 Lingua bubula, a plant, oxtongue, bugloss, Cato R. R. 40; Plin. 17, 14, 24, § 112.—
    • 3 Lingua canina, Cels. 5, 27, 18 init.; and lingua canis, App. Herb. 96, the plant hound's-tongue, also called cynoglossos; q. v.—
    • 4 A tongue of land: id promontorium, Cujus lingua in altum proicit, Pac. ap. Gell. 4, 17 fin.: lingua in altum mille passuum excurrens, Liv. 37, 31, 9; Weissenb. ad Liv. 25, 15, 12: eminet in altum lingua, in qua urbs sita est, Liv. 44, 11: tenuem producit in aequora linguam, Luc. 2, 614; cf.: lingua dicitur promontorii genus non excellentis sed molliter in planum devexi, Paul. ex Fest. p. 121 Müll.—
    • 5 A spoonful, as a measure, Plin. 26, 11, 73, § 119 (al. lingulis).—
    • 6 The tongue or reed of a flute, Plin. 10, 29, 43, § 84.—
    • 7 The short arm of a lever: vectis lingua sub onus subdita, Vitr. 10, 8 (cf. ligula, VII.).

lingua, ae, f. (altlat. dingua, s. Mar. Victorin. 1, 4, 9. p. 9, 17 K. u. 1, 5, 109. p. 26, 2 K., gotisch tuggō, ahd. zunga), die Zunge, I) eig. u. meton.: A) eig.: linguā carens, zungenlos, ohne Z., Amm.: prima lingua, die Spitze der Z., Plin.: exserere linguas (v. Schlangen), Solin.: linguam ab irrisu exserere, Liv.: linguam exsertare, Cl. Quadrig. bei Gell.: linguam protendere, lang heraushängen lassen (wie die Hunde), Hieron.: linguam eicere, Cic.: linguā lambere vulnera, Ov., pueros (v. einer Wölfin), Liv.: linguā pannorum suturas lambere (v. der Nähterin), Cael. Aur.: linguā properante legere, Ov.: lingua balbutit, Hieron. (u. so balbutiens lingua, Cod. Iust.): linguā titubante alqd loqui, Ov.: abscīdere linguam, Suet.: dentibus abscīdere linguam, abbeißen, Val. Max.: praecīdere linguam alci, Plaut., linguam alcis, Amm.: lingua est sermonis ministra et manus, Lact.: si decem habeas linguas, mutum esse addecet, Plaut. Bacch. 128: non ego cuncta meis amplecti versibus opto, non mihi si linguae centum sint oraque centum, Verg. georg. 2, 43 (u. so centum linguae bei Verg. Aen. 6, 625. Ov. met. 8, 533. Hostii fr. bei Macr. sat. 6, 3, 6): fama vero, quae mille, ut aiunt, linguis rerum mire exaggerat fidem, Amm. 21, 9, 3: non mihi dentur si mille linguae, Prisc. praef. laud. Anastas. – im obsz. Sinne, homo malae linguae = fellator, Mart. 3, 80, 2. – B) meton.: 1) die Zunge = das Reden, die Rede, die Sprache, die Worte, commercia linguae, Ov.: lingua astricta mercede, Cic.: lingua mala, Behexung, Beschreiung, Verg.: magica, Zauberworte, Ov.: historica, Sen.: philosophorum, Sen.: lingua secretior, dunklere Sprache, Quint.: potentium vatum, Gesang, Hor.: linguae usum recuperare, die Sprache wiedergewinnen (bekommen), Amm.: favete linguis, schweigt, Hor.: linguam tenere, schweigen, Ov.: linguam diligentissime continere (im Zaume halten), Cic. (u. so petulans non linguam, non manum continet, Sen.): linguam acuere et procudere, der Z. Bildung u. Form geben, Cic.: vitemus linguas hominum, Cic.: est malae linguae, sie hat eine böse Z., Petron.: u. so malam habere linguam, Sen.: linguae acerbae et immodice liberae fuit, Liv.: u. so impigrae linguae (Genet.), Sall.: homo acidae linguae, Sen. rhet.: Cato, vir promptiore ad vituperandum linguā, Liv. epit.: veteris comoediae maledica lingua, Val. Max.: claudente noxarum conscientiā linguam, Amm. 16, 12, 61. – emphat. = der Mißbrauch der Zunge, die böse Zunge, Lästerzunge, os (unverschämte Stirn) habeat, linguam, Plaut.: Aetolorum linguas retundere, Liv.: lingua gravius castigatur, quam ullum probrum, Curt.: linguam vis meam praecludere (du willst mir den Mund stopfen), ne latrem pro re domini, Phaedr. 1, 25 (23), 5. – 2) wie γλῶσσα, a) die Sprache in Beziehung auf ihre materielle Beschaffenheit, Latina, Graeca, Cic.: Punica, Hieron.: utraque, lateinische und griechische, Hor. u. Plin. ep.: linguae (pastorum) peritus, Liv.: trium linguarum peritus, Isid.: Latinae linguae gnarus, Liv., sciens, Tac.: Graecā linguā loquentes, qui Asiam incolebant, die asiatischen Griechen, Liv.: vocabulum Graecum velut traductum in linguam Romanam, Gell.: Romanae vindex clarissimae linguae, Laurea Tullus poët. bei Plin.: eiusdem esse linguae, einerlei Spr. haben, Cic.: transferre in linguam Latinam, Plin.: utram tandem linguam nescio? Cic.: alcis linguam intellegere, Petron. – b) der Dialekt, die Mundart, das Idiom, Dorica, Sen. ep. 77, 14: linguae inter se differentes, Quint. 12, 10, 34: Massilia, quae tam procul a Graecorum omnium regionibus, disciplinis linguāque divisa, Cic. Flacc. 63. – 3) die Redegabe, Redefertigkeit, Beredsamkeit (s. Fabri Liv. 22, 44, 7), non magis consilium vobis deest quam lingua, Liv.: est animus tibi, sunt mores et lingua fidesque, Hor. – im üblen Sinne = Geschwätzigkeit, poenam linguā commeruisse, Ov. met. 5, 551. – u. = Ruhmredigkeit, materna, Ov. met. 4, 670. – u. = Vermessenheit, paterna, Ov. met. 6, 213. – 4) der Ton der Zunge, der Schall, Laut, Gesang, linguae volucrum, Verg. Aen. 3, 361 u. 10, 177. – II) übtr.: 1) v. Pflanzen, a) = lingulaca (w. s.), Plin. 24, 170. – b) lingua bubula, die Ochsenzunge, Cato r. r. 40, 4. Plin. 17, 112. – c) lingua canina, die Hundszunge (griech. κυνόγλωσσος od. -ον), wahrsch. Cynoglossum officinale (L.), Cels. 5, 27, 18: auch lingua canis u. lingua Macedonica gen., Ps. Apul. herb. 96. – 2) (wie γλῶσσα), die Erdzunge, Landzunge (vgl. Paul. ex Fest. 121, 5), Pacuv. tr. 94. Liv. 44, 11, 3. Lucan. 2, 614: v. den drei Spitzen Siziliens, tribus haec excurrit in aequora linguis, Ov. met. 13, 724 R. (Korn u. Merkel pinnis). – 3) das kurze Ende des Hebels, Vitr. 10, 3, 2 (§ 3 lingula gen.). – 4) das Zünglein an der Wage, Schol. Pers. 1, 6. – 5) der Kehldeckel, Cels. 4, 1. p. 120, 18 D.

lingua [CL] 1 tongue; b (as organ of taste); c (as organ of speech); d (as organ of sexual intercourse). e (~a gutturis) tongue of the throat, epiglottis. non solum membrorum ceterorum sed et ~ae motu caruit Bede HE IV 9 p. 223; ex[s]erta ~a, naecad tunge GlC E 499; c1155 capita piscium qui dicuntur crespeis preter ~am Regesta Scot. 117; hec ~a, longe Gl. AN Ox. 27; propria figura ~e est ut sit mediocriter lata longa et spissa, acumen habens in suo principio Ps.-Ric. Anat. 29; hec ~a, A. a tung, tonge; est membrorum lingua, designat et hec igonis WW.  b cum ergo simplicia adhibemus ~e, quia non sunt ei affinia ~a non sic attrahit ea ut passio fiat in ipsa, per quam immutata saporis habeat discretionem Quaest. Salern. C 31; Ib. P 3 (v. exasperatio 1); ~a a lingendo cibum est dicta Bart. Angl. V 21; ~a congruit in duo opera nature, gustum sc. et loquelam Edmund Serm. p. 288.  c fallaces parasitorum ~ae tuorum conclamant Gildas EB 35; etiamsi ~a sileret Bede HE V 12 p. 304; inclusa timens casum ~e ‥ ponat custodiam ori suo Ailr. Inst. Inclus. 5; c1212 nec ~am episcopus nec stilum ‥ cohibere potuit Gir. Ep. 5 p. 194; ~a ‥ est dicta ‥ quia per eam articularis sonus verba ligat Bart. Angl. V 21.  d abscidit sibi ~am ne fornicaretur Gir. GE II 1 p. 172.  e ~a gutturis Bart. Angl. V 24 (v. cataracta 3). 2 what is articulated by the tongue: a word, utterance. b defamatory word, slander. a quatinus ex ~a et vita tuae sanctitatis et recte credendi et bene vivendi formam percipiant Bede HE I 29 p. 64; nisi forte in glosematibus aut modernorum ~is doctorum J. Sal. Met. 876B; c1213 nepos ille noster tam ~a fere quam litteratura carens Gir. Ep. 7 p. 254; plures interficit ~a [ME: word] quam gladius AncrR 18.  b 959 ut Judeorum seditiosae ~ae fatetur loquacitas CS 1046; Dial. Scac. II 28B (v. detractorius); c1200 concessi ‥ eis quod forisfacturam [sic] ~e in burgo sit eis quatuor denariorum (Ulverston, Cumb) BBC II 381; sic Judei ~is crucifigentes Dominum, dicentes ‥ P. Blois Ep. 10. 32A; 1276 tradidit placita ~e de hundredo de Ock’ Henrico Mile extorsari Hund. I 16a; s1457 incidam in ~is hominum (v. defendere 5b). 3 mode of speech: a language; b (w. ref. to dialect). c (~a materna or patria) mother tongue, language as learned from mother or father; d (spec.). a Gildas EB 23 (v. cyula); [Harpyiae] quae hominum ~is loqui potuerunt Lib. Monstr. I 44; qui rustica dicuntur ~a Ostor- et Westerarche Willib. Bonif. 8 p. 49; Nemrod ‥ edificavit Babel, ubi ~arum schisma factum est, et confusio labiorum P. Blois Ep. 56. 170A; 1309 manifestum est quod omnes insulani sunt unius et ejusdem ~e S. Jers. XVIII 71.  b Caelin rex Occidentalium Saxonum, qui ~a ipsorum Caeulin vocabatur Bede HE II 5 p. 89; idiomata unius ~e ut Picardicum et Normannicum, Burgundicum, Parisiense et Gallicum una enim ~a est omnium scilicet Gallicana Bacon CSPhil. 438.  c ~a patria Bede HE III 14 p. 157; patria ~a Abbo Edm. 12 (v. 1 designare 2a); materne ~e R. Cold. Cuthb. 112 (v. gravedo 5); non tamen intelligo ut quilibet sciat has ~as [sapientiales] sicut maternam in qua natus est, ut nos loquimur Anglicum, Gallicum, et Latinum Bacon CSPhil. 433; s1382 materna ~a (v. ephialtes 2).  d nationes et provincias Brittaniae, quae in iiij ~as, id est Brettonum, Pictorum, Scottorum, et Anglorum, divisae sunt Bede HE III 6 p. 138; Anglorum ~a hoc nomen ex duobus integris constare videtur, hoc est guth et lac, quod Romani sermonis nitore personat ‘belli munus’ Felix Guthl. 10; est locus in ultimis Anglorum Brittanie partibus ad occidentem situs cui nomen ~a Saxonum est Ethelingaige V. Neot. A 12; Latinorum ~a nichil expressius sonat quam prefectura (Leg. Ed.) GAS 654; preter ~arum omnium precipueque, Latine sc. et Gallice, que pre ceteris apud nos prestant, impericiam Gir. SD 132; ad Grecas literas que ~a inter ceteras gentium clarior habetur Gros. Hexaem. proem. 10; lingua Cornubica designat treuga dolores Pol. Poems I 57; plebei de Cardikan ‥ ~a Walicana uti permissi Ad. Usk 71. 4 user of a mode of speech, speaker: a mouthpiece, spokesman. b (collect.) speakers of a language, nation, people. c (dimidietas or medietas ~ae) jury equally representative of two communities. a c1212 litteras ‥ manu quidem sua scriptas et studio magistri sui, qui os suum est et ~a, dictatas vestre discretioni pariter et dilectioni transmittere curavimus Gir. Ep. 5 p. 190; nuncius ‥ demonstrat sapienciam mittentis et ejus est oculus in hiis que non videt ‥ et ~a ejus in ejus absencia Bacon V 147.  b Christi ecclesia diffusa est per diversas nationes et ~as Bede HE III 25 p. 184; colla premens plebium, tribuum, linguarum Poem S. Thom. 89; horrorem populis et ~is ‥ incusserunt Flor. Hist. III 195; c1328 postea diresit gressus suos in Normandiam, et de Normandia ut in pluribus transeundo per ~am Occitanam, venit Avinionem (Ep.) Chr. Ed. I & II II cv; 1379 per aggressus hostium nostrorum [i. e. Scots], qui dictum regnum nostrum invadere et nos et ~am Anglicanam pro viribus destruere conantur Pat 304 m. 31d.; misistis ad Audoenum Glendour ‥ ut veniat et destruat totam ~am Anglicanam Eul. Hist. Cont. III 393.  c 1567 medietas ~e est un inquest impannel sur ascun cause de que l’un moietie est des Denizens l’auter Aliens W. Rastell Les Termes de la Ley (1708) 429; 1585 (v. dimidietas b). 5 (in names of plants having tongue-shaped leaves): a (~a agni or agnina) lamb’s tongue, plantain (Plantago lanceolata, major, or media). b (~a anseris or anserina) goose-tongue, stitchwort (Stellaria holostea), or mouse-eared hawkweed (Hieracium pilosella). c (~a arietis) goat’s tongue, plantain (Plantago major). d (~a avis) bird’s tongue, stitchwort (Stellaria holostea), or ash-key (Fraxinus excelsior). e (~a bovis, bovina, or bubali) ox-tongue, alkanet, bugloss (Anchusa officinalis or arvensis), or borage (Borago officinalis), or cowslip (Primula veris). f (~a canis or canina) hound’s tongue (Cynoglossum officinale). g (~a caprina) goat’s tongue, ? swine-cress (? Coronopus squamatus). h (~a cervi or cervina) hart’s tongue fern (Phyllitis scolopendrium). i (~a hirci or hircina) goat’s tongue, swine-cress (Coronopus squamatus), or buck’s horn plantain (Plantago lanceolata). j (~a passeris or passerina) sparrow’s tongue, knotgrass (Polygonum aviculare). k (~a serpentis or serpentina) adder’s tongue (Ophioglossum vulgatum). l (~a silvana) alkanet, bugloss (Anchusa officinalis or arvensis). m (~a ursina) cowslip (Primula veris). a ~a agni, i. plantago SB 27; ~a agni Alph. 14 (v. arnoglossa); ~a agni -ina, lombystonge MS BL Royal 12 E i f. 94v.  b ~a ancerina MS BL Add. 27582 f. 17v; ~a anserina i. mouser Herb. Harl. 3388 f. 82; 1516 de ~a anseris goos byll or stychewort (Great Herbal lxiii) OED s. v. stitchwort.  c ~a arietis, i. arnoglossa SB 27; ~a arietis Alph. 14 (v. arnoglossa).  d accipe ‥ ~am avis, i. bridistunge vel stichewrt ‥ deinde terantur omnia ‥ Pop. Med. 225; ~a avia, i. semen fraxini calidum et siccum est et est herba que ~e avis similis est Ib. 254; piscibus utatur ‥ decoctis cum ysopo, capillis vene[ris], ~a avis Gad. 55. 1; que facilitant anhelitum sicut in causa frigida sunt ysopus, capilli Veneris ~a avis, spigranella Ib. 55. 2; ~a avis apponenda est si sint consumpti et macri, quia est medicina summa ethicis Ib. 55. 2; ~a avis, herba quedam, et quandoque accipitur pro semine fraxini. ~a avis, i. stichewort, i. pigle SB 27; ~a avis, pigula idem florem habet album, G. pigule, A. stichuurt Alph. 103.  e bugiglosa, i. bovis ~a, i. brunewyrt Gl. Laud. 219; erba rustica, i. rosa silvatica vel ~a bovis Ib. 584; erba verbena, i. ~a bovis Ib. 591; ~a bubula, i. brittanica Ib. 945; ~a bobule, ~a bubilla, oxan tunge Gl. Durh. 303; ~a bovis purgat choleram rubeamque nigramque Neckam DS VII 205; ~a bovis i. buglosse Gilb. II 82v. 1; buglossa, ~a bovis idem SB 13; ~a bovis Alph. 24 (v. buglossa); lang-de-beffe, ‥ ~a bovis PP.  f †canes [l. canis] ~a, ribbe GlC C 28; baticel, i. ~a canina Gl. Laud. 189; brateca, i. ~a canina Ib. 211; bacca, i. canis ~a Ib. 239; cinoglossa, i. ribbe, ~a canina sive lapella Ib. 298; Gad. 118. 2 (v. cyniglossa a).  g ~a caprina, gootestung MS Camb. UL Dd. 11. 45 f. 107v.  h scolopendria, i. ~a cervina Gl. Laud. 1309; trisafice, i. gladiolus vel ~a cervina Ib. 1493; aer cervinam linguam dilatat, at ignis / virtuti sese formula longa dedit Neckam DS IV 812; contra tussim pocio: ~a cervina i. hertistong, ‥ Pop. Med. 237; contra fluxum sanguinis per menstrua: ‥ ~a cervina Ib. 238; c1350 hertistonge, lyngua cervi (Gl. Herb.) Arch. XXX 409; herba splenion, i. ~a cervina, scolopendria idem SB 24; ~a cervi, i. scolopendra MS BL Sloane 964 f. 72v; ~a cervina Alph. 80 (v. cervus 1c); cervina ~a que hemionitis est ‥ vulgus cervinam ~am vocat hertes tonge Turner Herb. B ii.  i ~a hircina Alph. 103 (v. hircinus 2d); ~a hircina, i. herba peralisis MS BL Sloane 964 f. 72v.  j centonica ut quidam volunt est ~a passerina SB 15; ~a passerina, i. poligonia vel centinodium SB 27; poligonia, i. ~a passerina. hec est illa herba quam yrundines portant pullis suis cum perforantur oculi eorum cum acu et sic recuperant visum; geniculata idem, proserpina idem SB 34; ~a passeris, i. centinodium, A. speroutonge MS BL Sloane 964 f. 72v; ~a passeris, poligonia, proserpinata, centinodium idem A. swynesgarce Alph. 104.  k adders tong, ~a serpentina Levins Manip. 167; 1 ~a silvana, lang de bef (MS Camb. UL Dd. 11. 45) Plant Names 163.  m ~a ursina, herba peralisis, cousloppe MS BL Arundel 42 f. 95va. 6 (in place-name). 1306 idem respondet de j ~a serpentis de redditu per annum [i. e. of a field named ‘Snakemedewelese’] MinAc 840.13. 7 (applied to tongue-shaped artefact): a (clapper of a bell). b (? retort). c (tongue of balance or scales). d (pin of a brooch or part of a jewel). e (tail of forked banner). f (var.). a GlH E 406; WW (v. examen 3a); trutina, ~a libre Osb. Glouc. Deriv. 593; lingua sonora / lege nova resonat Garl. Myst. Eccl. 39; a clapper, ~a campanas Levins Manip. 72.  b destilla acetum per ~as bis vel ter, donec sit clarum Cutcl. CL 190.  c in omni ponderatione de stagno, quod ~a statere judicet inter pondus et stagnum, ita quod pro voluntate emptoris non trahatur ~a statere versus stagnum ultra judicium equitatis statere BBExch 369; ~a bilancis Garl. Syn. 1588B (v. bilanx a); lingua eorum assimilatur ~e statere, que statim ad minimum pondus facit nutum et se inclinat ad partem graviorem Holcot Wisd. 198.  d 1251 de una ~a serpentina cum apparatu argent’ ponderans xiiij d. Pipe 95 r. 8; 1265 de j brochia argenti cum ~a serpentina Ib. 113r. 2d.; 1310 de ij berillis rotundis, ij ~is serpentum phaleratis argento Ac. Exec. Ep. Exon. 2; 1393 pro linga j ouche domini Ac. H. Derby 287; 1491 cappa ‥ cum †lignis [l. linguis] aureis cum berillo in pectore (Invent.) Bannatyne Misc. II 25; 1454 (v. 1 firmatio 3).  e ~e vexilli ejus volitabant super capita Turcorum H. Hunt. HA VII 10.  f p1087 perdidimus ‥ unum molendinum et unam piscationem et prata et ~am ballene et dextram alam CartINorm. p. 231. 8 (applied to tongue-like phenonenon, in quot., flame). ignis ‥ rubra oceanum ~a delamberet Gildas EB 24 (v. delambere).

lingua, (8) æ, f. (anc^t dingua Mar. Vict. Ars Gramm. 1, 4, p. 26, 2 ; ), ¶ 1 la langue : Cic. Nat. 2, 149 ; lingua hæsitare Cic. de Or. 1, 115, parler avec difficulté, avoir la langue embarrassée ; ejectā linguā Cic. de Or. 2, 266, tirant la langue ¶ 2 langue, parole, langage : linguam continere Cic. Q. 1, 1, 38, tenir sa langue, se taire ; operarii lingua celeri et exercitata Cic. de Or. 1, 83, des manœuvres à la langue agile et exercée ; linguas hominum vitare Cic. Fam. 9, 2, 2, éviter les propos du monde ¶ 3 langue dʼun peuple : Latina, Græca Cic. Fin. 1, 10 ; utraque lingua Hor. S. 1, 10, 23, les deux langues [grec et latin] || dialecte, idiome : Quint. 12, 10, 34, etc. ; Sen. Ep. 77, 14 ; [poét.] linguæ volucrum Virg. En. 3, 361, le langage des oiseaux ¶ 4 façon de parler : interpretatio linguæ secretioris Quint. 1, 1, 36, interprétation des expressions un peu plus rares ¶ 5 [métaph.] : a) plantes diverses : = lingulaca Plin. 24, 70 ; lingua bubula Cato Agr. 40, 4 ; Plin. 17, 112, buglosse ; canina Cels. Med. 5, 27, 18, cynoglosse ; b) langue de terre : Liv. 44, 11, 3 ; Luc. 2, 614 ; c) petit bout du levier : Vitr. Arch. 10, 3, 2 ; d) biseau dʼune flûte : Plin. 10, 84.

lingua , ae. f. (lingo.)
舌。話。入海地。草名。— bisulca 裂舌。雙尖舌。— bubula 牛舌。紫草。

Suggest a Translation
See an image

lingua ae, f

• old dingua, cf. Germ. Zunge; Engl. tongue, the tongue: lingua haeret metu, T.: exsectio linguae: linguā titubante loqui, O.: linguam exserere (in derision or contempt), L.—A tongue, utterance, speech, language: ignara, S.: verborum copia in nostrā lingua: Largus opum, linguā melior, V.: Latium beare divite linguā, H.: ut vitemus linguas hominum: Aetolorum linguas retundere, check, L.: Favete linguis, i. e. give attention, H.: nam lingua mali pars pessima servi, Iu.: mercedem imponere linguae, i. e. speak for pay, Iu.—Tongue, speech, dialect, language: Latina, Graeca: qui ipsorum linguā Celtae, nostrā Galli, appellantur, Cs.: dissimili linguā, S.: linguā utrāque, i. e. Greek and Latin, H.—Of animals, the voice, note, song, bark: linguae volucrum, V.: linguam praecludere (of a dog), Ph.—A tongue of land: eminet in altum lingua, L.—Tongue, garrulity, insolence: linguā promptus hostis, L.: magna, H.: materna, boasting, O.—Fluency, eloquence, readiness of speech: quibus lingua prompta, L.: Est animus tibi, est lingua, H.