linguatus
linguātus, a, um, adj. [lingua],
- gifted with a tongue, eloquent (post-class.): civitas, Tert. Anim. 3; Vulg. Eccl. 8, 4; 25, 27.
linguātus, a, um (lingua), mit einer Zunge begabt = beredt, Tert. de anim. 3. Vulg. Sirach 8, 4 u. 25, 27. Augustin. op. imperf. c. Iul. 3, 52 extr. Anthol. Lat. 114, 3 (957, 3).
linguātus, a, um (lingua), qui a bonne langue, éloquent : Tert. Anim. 3 ; Vulg. Eccl. 8, 4 || parlant [fig.], expressif : Anth. 114, 3,
Non litiges cum homine Linguato, Eccli. 8. 4.
Linguata mulier, ibid. 25. 27. Tertull. de Anima cap. 3 :
Athenis expertuse. Eloquentem, facundam. Le Roman(Apostolus) Linguatam civitatem, i.
de VacceMS. :
Richart i ert beaux et sages et de bele fachon, Bien fu Enloconez et de bele raison.
Langageur, Langagieret
Langart. Lit. remiss. ann. 1393. in Reg. 144. Chartoph. reg. ch. 285 :
Guillot le Champenoys, qui est homme de petit gouvernement, yvrongne et grant Langageur, etc.Aliæ ann. 1459. in Reg. 189. ch. 303 :
Icellui Enguerran, qui est homme de dur renom et Lengagier, dist et divulga en plusieurs lieux publicquement, etc. Jehan Senault fort Langart et accoustumé de parler,in aliis ejusd. an. ibid. ch. 359.
Quaqueterel, eadem
Adonc dist ledit Jehan le Clerc audit Jehannin Joly qu'il se teust, .... et que ce n'estoit que ung Quaqueterel.A verbo
Quaqueter, pro
Caqueter, Garire, in aliis Lit. ann. 1394. ex Reg. 146. ch. 43. Hinc
Etre de haut et grant Langage, pro Elate, arroganter loqui. Lit. remiss. ann. 1370. in Reg. 100. ch. 914 :
Icellui Bisot, qui estoit homs de grant Langage et esmouvens, parlast audit marchant par plusieurs fois de grosses paroles en l'appellant ribaut, garçon, pillart.Aliæ ann. 1391. in Reg. 142. ch. 6 :
De ce débat qui estoit et fu grand et de hault Langage entre lesdiz compaignons, etc.Unde
Mallangagier, in Lit. remiss. ann. 1393. ex Reg. 145. ch. 483 :
Robin le mareschal, l'un des sergens ou commis sur le fait des aides,... hommes tres rioteux et Mal-langagier.A verbo
Langager, Loqui.
Qui parloit et Langageoit pour lui, apud Froissart. vol. 1. cap. 232.
Enlangager, vero, pro Obscœna dicere, in Stat. eccl. Turon. ann. 1396. cap. 77. ex Cod. reg. 1237 :
Si quis lingua lascivus fuerit, triduana pœnitentia expietur.Ubi versio Gall. :
Si aucun en Enlangage, trois jours(de pénitence). Quo nescio an pertineat vox
Languebaultex Lit. remiss. ann. 1467. in Reg. 195. ch. 7 :
Ostelet Guisot esturqua ou bouta aucunement contre la mahutre Colin marchant,... et à ceste cause dist : pourquoy m'as tu esturqué ? en disant oultre, waite, quel Languebault... A quoy ledit Ostelet respondi, les Languebaulx ta mere sont ilz si faitz ?At vero
Meschantement parlerdicitur de aliquo elocutionis vitio, in aliis Lit. ann. 1416. ex Reg. 169. ch. 447 :
Pour ce que icellui prestre estoit moult chargié de vin ou de cidre, en besgoiant ou autrement en Meschantement parler, etc.