About Report a problem

Menu

lustrum

lustrum, a slough, bog, haunt, den of beasts

lustrum2, a purificatory sacrifice, expiatory offering, lustration

Frieze-Dennison Vergil

lūstrum, ī, n.: a purifying atonement; the national lustrum or atoning sacrifice, the suovetaurilia, made at Rome every fifth year, at the taking of the census; the period of a lustrum, five years; an indefinite period; age, 1.283. (luō, to atone)
lustrum , ī, n.: bog, morass; den or haunt of wild beasts; a wood, forest.

Could not find lustris in Logeion dictionaries.

lustris Noun: neuter dative plural, Noun: neuter ablative plural of lustrum2

See lustris in Morpho

lustrum, i, n. [1. luo, lavo; cf.: monstrum, moneo], a slough, bog, morass, puddle.
  • I Lit.: prodigunt in lutosos limites ac lustra, ut volutentur in luto, Varr. R. R. 2, 4, 8.—
  • II Transf.
    • A A haunt or den of wild beasts: lustra ferarum, Verg. G. 2, 471; id. A. 3, 647: lustra horrida monstris, Val. Fl. 4, 370.—
      • 2 A wood, forest: postquam altos ventum in montes atque invia lustra, Verg. A. 4, 151: inter horrentia lustra, id. ib. 11, 570.—
    • B A house of ill-repute: ubi in lustra jacuisti? St. Egone in lustra? Plaut. Cas. 2, 3, 26 (242): quod dem scortis, quodque in lustris comedim, id. Bacch. 4, 4, 91 (730); id. Curc. 4, 2, 22 (508): in lustris latet, Turp. ap. Non. 333, 15: in lustris, popinis, alea, vino tempus aetatis omne consumpsisses, Cic. Phil. 13, 11, 24: homo emersus ex diuturnis tenebris lustrorum, id. Sest. 9, 20.—
      • 2 Debauchery; cf.: lustra significant lacunas lutosas, quae sunt in silvis aprorum cubilia. A quā similitudine, hi, qui in locis abditis et sorditis ventri et gulae operam dant, dicuntur in lustris vitam agere, Paul. ex Fest. p. 120: domus, in qua lustra, libidines, luxuries, omnia denique inaudita vitia, versentur, Cic. Cael. 23, 57: studere lustris, Plaut. As. 5, 2, 17 (867): lustris perire, Lucr. 4, 1136: vino lustrisque confectus, Cic. Phil. 2, 3, 6: qui pugnent, marcere Campana luxuria, vino et scortis omnibusque lustris per totam hiemem confectos, Liv. 23, 45, 3.
lustrum, i, n. [2. luo],
  • a purificatory sacrifice, expiatory offering, lustration, made by the censors for the whole people once in five years, after completing the census, and in which a swine, a sheep, and a bull were offered (suovetaurilia): lustrum condere, to make the lustral sacrifice: lustrum condidit et taurum immolavit, Cic. de Or. 2, 66, 268: censu perfecto edixit, ut omnes cives Romani in campo primā luce adessent. Ibi exercitum omnem suovetaurilibus lustravit: idque conditum lustrum appellatum, quia is censendo finis factus est, Liv. 1, 44; 3, 24; cf. id. 35, 9; 38, 36; 42, 10. The census could also be taken without being followed by a lustrum, Liv. 3, 22, 1; 24, 43, 4: sub lustrum censeri, at the close of the census, when the lustrum should begin: sub lustrum censeri, germani negotiatoris est (because these were usually not in Rome, and were included in the census last of all), Cic. Att. 1, 18, 8.—Being a religious ceremonial, the lustrum was sometimes omitted, when circumstances seemed to forbid it: census actus eo anno: lustrum propter Capitolium captum, consulem occisum, condi religiosum fuit, Liv. 3, 22, 1. Hence in part, doubtless, must be explained the small number of lustra actually celebrated; thus, A. U. C. 296: census perficitur, idque lustrum ab origine urbis decimum conditum ferunt, Liv. 3, 24, 10.—
  • II Transf.
    • A A propitiatory offering: quinto die Delphis Apollini pro me exercitibusque et classibus lustra sacrificavi, Liv. 45, 41, 3.—
    • B A period of five years, a lustrum (because every five years a lustrum was performed).
      • 1 In gen.: cujus octavum trepidavit aetas Claudere lustrum, Hor. C. 2, 4, 24; Ov. Tr. 4, 10, 78; Mart. 10, 38, 9.—
      • 2 As the period of taxation, in reference to the imposition of duties, Varr, L. L. 6, 2, 11: hoc ipso lustro, Cic. Att. 6, 2, 5: superioris lustri reliqua, id. Fam. 2, 13, 3.—
    • C In gen., a period of several years; of four years (of the Julian calendar), Ov. F. 3, 163; cf. Plin. 2, 47, 47, § 122: ingens lustrum, the grand lustrum, a hundred years, at the end of which the ludi saeculares were celebrated, Mart. 4, 1, 7.—
    • D From the time of Domitian, the Capitoline games, recurring every fifth year, Suet. Dom. 4; Censor. de Die Nat. 18; cf. Stat. S. 4, 2, 60: certamine Jovis Capitolini lustro sexto, Inscr. Grut. 332, 3; called lustri certamen, Aur. Vict. Caes. 27, 7.—
    • E Hectoris Lustra (not Lytra), title of a tragedy of Ennius; v. Trag. Rel. p. 28 sq. Rib.; Vahl. Enn. p. 113 sq.—
  • F The term of a lease: priore lustro, Plin. Ep. 9, 37, 2.

Saved

Recent