magnalia
magnālĭa, ĭum, n. [magnus],
- great things, mighty works or words (eccl. Lat.): sensit magnalia, Tert. ad Uxor. 2, 7: loquitur magnalia mutus, id. adv. Marc. 1, 54; Cypr. Ep. 58; Vulg. Act. 2, 11.
māgnālia, ium, n. (magnus), große Dinge, -Werke, Tert. ad uxor. 2, 7; adv. Marc. 1, 54. Vulg. act. apost. 2, 11 u.a. Eccl. Corp. inscr. Lat. 6, 2158. Vgl. Placid. gloss. V, 31, 19.
magnālĭa, ĭum, n. pl. (magnus), choses surprenantes, merveilles : Tert. Ux. 2, 7 ; Ps. Tert. Marc. 1, 54.