magnanimitas
magnanimitas, greatness of soul, magnanimity
magnănĭmĭtas, ātis, f. [magnanimus],
- greatness of soul, magnanimity (class.): omnis honestas manat a partibus quatuor, quarum una est cognitionis, altera communitatis, tertia magnanimitatis, quarta moderationis, Cic. Off. 1, 43, 152: magnanimitas fuit expetito semper honore abstinere, Plin. Pan. 58, 6; Sen. Ep. 74, 13; 115, 3; id. Clem. 1, 5, 3; Plin. 7, 25, 26, § 93; Flor. 1, 18 al.; Amm.16, 5, 9; Macr. S. 1, 11, 24.
māgnanimitās, ātis, f. (magnanimus), die Hochherzigkeit, Cic. de off. 1, 152, oft b. Sen. u.a. (s. Rosengren de eloc. Sen. p. 36. Mahne Misc. Lat. 2. p. 54 sq.).
documentum ingens ~atis et fortitudinis Caroli
in altero nimio irarum estui, in altero regie ~ati satisfaciens [sc. Henricus I ]
fortitudinis ‥ partes sunt ~as, fiducia, securitas, constantia, patientia
ut nullus e suis nomen Herwardi profiteretur vel dignitatem vel ~atem promeret
ex ~ate cordis mandavit ‥ corpus suum ibi remanere non sepultum
laudem ex ~ate vestra ‥ meruit
summa ~ate in acie Christi perstantes
multi ad eum quasi ad spectaculum confluebant ~ates ejus et opera audituri
quotidie novas ~ates peragens in militia
cujus [Haraldi ] tanta erat ~as quod omnia sibi terrena subjicienda credebat
donec ‥ regie ~atis motum sedarent
~as, bonitas
magnănĭmĭtās, (13) ātis, f. (magnanimus), grandeur dʼâme, magnanimité : Cic. Off. 1, 152 ; Sen. Ep. 74, 13 ; 115, 3, etc. ; Plin. 7, 93.
māgnanimitās ātis, f
- magnanimus, greatness of soul, magnanimity.