magnarius
magnārĭus, ii, m. [magnus],
- of or belonging to what is great or in the gross (post-class.): negotiator magnarius, a dealer in gross, wholesale dealer, Ap. Met. 1, 5, 17; PISTOR, Inscr. Orell. 4264; Inscr. Grut. 283, 1.
māgnārius, a, um (magnus), zum Großen (Großhandel) gehörig, negotiator, Großhändler, Apul. met. 1. c. 5: pistor, als Grossist, Corp. inscr. Lat. 6, 9810. – subst., māgnāriī, ōrum, m., Großhändler, corpus magnariorum, Corp. inscr. Lat. 6, 1696. lin. 13/14: corpus coriariorum magnariorum soleariorum, Corp. inscr. Lat. 6, 1117.
magnārĭus, ĭī, m. (magnus), marchand en gros : Apul. M. 1, 5.
Omne enim pridie Lupus negotiator Magnarius coemerat.Idem videtur esse quem Apuleius lib. 5.
dicit magnis pecuniis negotiantem. Genus tamen aliquod peculiare mercatorum fuisse
Magnarioshaud male suspicatur Colvius. Vide notas ad Apuleii locum supra laudatum, et Turneb. Advers. lib. 27. cap. 21.