manifestarius
mănĭfestārĭus, a, um, adj. [manifestus],
- palpable, plain, clear, evident, manifest (ante- and post-class. for manifestus): fur, Plaut. Aul. 3, 4, 10 (469): moechus, id. Bacch. 4, 8, 77 (918): teneo hunc manifestarium, id. Trin. 4, 2, 50 (892).—Of things: res, id. Mil. 2, 5, 34 (444): soloecismus, Gell. 1, 7, 3.
manifēstārius (manufēstārius), a, um (manifestus), handgreiflich, a) v. Lebl., handgreiflich, augenscheinlich, res, Plaut. mil. 444: soloecismus, Gell. 1, 7, 3. – b) v. Pers., auf frischer Tat ergriffen, moechus, Plaut. Bacch. 918: fur, Plaut. aul. 469: manufestarium alqm tenere, Plaut. trin. 895.
mănĭfestārĭus (15) (mănŭf-), a, um (manifestus), manifeste, avéré : [choses] Pl. Mil. 444 ; Gell. 1, 7, 3 || [pers.] Pl. Aul. 469 ; Bacch. 918 ; teneo hunc manifestarium Pl. Trin. 895, je tiens mon homme sur le fait.
Nocens. Lactantius de Mortib. Persecutor. num. 30 :
Profertur e cubiculo cadaver occisi, hæret Manifestarius homicida, etc.
Manifestariusidem est quod manifestus, apertus ; ut et apud Gell. lib. 1. cap. 7 :
Solæcismus Manifestarius. Manifestarius fur,apud Plaut. Aul. act. 3. sc. 4. 10.