Manilius
- name of a Roman gens. So,
- 1 C. Manilius, a tribune of the people A. U. C. 687, Cic. Imp. Pomp. 24, 69; Q. Cic. Pet. Cons. 13, 51.—
- 2 A. Manilius, the astronomer and poet, author of the poem Astronomica.—
- 3 In fem.: * Mānīlĭa, ae, a courtesan, Juv. S. 6, 243.—Hence,
- A Mānīlĭus, a, um, adj., of or belonging to a Manilius, Manilian: lex, of C. Manilius, according to which the chief command against Mithridates was given to Pompey, Cic. Or. 29, 102; id. Mur. 23, 47.—
- B Mā-nīlĭānus, a, um, adj., Manilian: leges, respecting the sale of slaves, probably introduced by M'. Manilius Nepos (consul A. U. C. 605), Cic. de Or. 1, 58, 246.
- 1. M’. ~, consul in 149 v. Chr., begon met zijn collega de 3e Pun. oorlog; jurist, wordt beschouwd als een v.d. grondleggers v.d. Rom. rechtsgeleerdheid; — adj. Mānīliānus, a, um [leges gerechtelijke formules (als handleiding voor koopcontracten)];
- 2. C. ~, volkstribuun in 66 v. Chr.; voerde, gesteund door Cicero, de lex Manilia in, waardoor Pompeius onbeperkt opperbevel tegen Mithridates en Tigranes kreeg.
-
…constitutae sunt quae antea nullae fuerunt ; L. enim Piso tribunus plebis legem primus de pecuniis repetundis Censorino et Manilio consulibus tulit ipse etiam Piso et causas egit et multarum legum aut auctor aut dissuasor fuit, isque et orationes…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…populus ipse versetur. iam urbanam illam multitudinem et eorum studia qui contiones tenent adeptus es in Pompeio ornando, Manili causa recipienda, Cornelio defendendo ; excitanda nobis sunt quae adhuc habuit nemo quin idem splendidorum hominum voluntates haberet .…
Q. Tullius Cicero, Essay on Running for Consul
-
…re videte ut horum auctoritatibus illorum orationi qui dissentiunt respondere posse videamur. quae cum ita sint, C. Manili, primum istam tuam et legem et voluntatem et sententiam laudo vehementissimeque comprobo ; deinde te hortor ut auctore populo…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…ceteri ; P. Scaevola valde. prudenter et acute ; paulo etiam copiosius nec multo minus prudenter M. Manilius. Appi Claudi volubilis, sed paulo fervidior oratio. Erat in aliquo numero etiam M. Fulvius Flaccus et…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…quae quidem tum haec civitas nosset, solitos esse complecti. Meminerant illi Sex. Aelium ; M. vero Manilium nos etiam vidimus transverso ambulantem foro ; quod erat insigne eum, qui id faceret, facere civibus suis omnibus…
Cicero, de Oratore
-
…nos Cluvi testimonium recitaturos. recitabimus. erras ; inani et tenui spe te consolaris. recita testimonium T. Manili et C. Lusci Ocreae, duorum senatorum, hominum ornatissimorum qui ex Cluvio audierunt. ; testimonium T…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…descriptum tibi misi, ut scires id, quod tu neminem sensisse dicebas, Sex. Aelium, M. Manilium, M. Brutum sensisse. ego tamen Scaevolae et Testae adsentior. Scr. Romae ex. a .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…qui annis ix post eum fuit consul. Eum nos ut perveterem habemus, qui L. Marcio M. Manilio consulibus mortuus est, annis lxxxvi ipsis ante me consuler. nec vero habeo quemquam antiquiorem, cuius quidem scripta…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…de me loquor, qui morum ac temporum vitio aliquantum etiam ipse fortasse in huius saeculi errore verser M. Manilius patrum nostrorum memoria, ne semper Curios et Luscinos loquamur, pauper tandem fuit habuit enim aediculas in Carinis et…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…dic, aude ; est tuae contumaciae, adrogantiae vitaeque universae vox. quid exspectas quam mox ego Luscium et Manilium dicam ordine esse senatores, aetate grandis natu, natura sanctos et religiosos, copiis rei familiaris locupletis et pecuniosos…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
(1) Gaius, a tribune of the plebs (B.C. 66), who proposed the law (Manilia Lex) granting to Pompey the command of the war against Mithridates, and which Cicero supported in an extant oration.
(2) The reputed author of a Latin didactic poem upon astronomy and astrology (Astronomica), in five books, the first of which was written under Augustus, after the battle in the Saltus Teutoburgiensis (A.D. 9), and the fifth under Tiberius. The first two books treat of astronomy as the foundation of astrology; the rest of the influence of constellations on human destiny. The author certainly intended to write a sixth book, but it has either been lost or was never written. The poet, who shows extensive knowledge, frequently boasts of having been the first among Roman poets to treat the subject, and handles his difficult theme with a dexterity and a moral earnestness that recall Lucretius, whose language he has frequently imitated. In metrical skill he is on a par with the best poets of the Augustan Age. The editio princeps of Manilius appeared at Nüremberg about 1472; the best texts are those of Bentley (London, 1739), and Jacob (Berlin, 1846). See Woltjer, De Manilio Poeta (Groningen, 1881); Lanson, De Manilio Poeta eiusque Ingenio (Paris, 1887); and Kraemer, De Manilii Astronomicis (Marburg, 1890).