manifestus
manifestus, clear, plain, apparent, evident, manifest, exposed, caught in the act
he was concealing his obvious exhaustion
- I In gen. (class.): manifesta res est, Plaut. Most. 3, 1, 8 (539): Penates multo manifesti lumine, Verg. A. 3, 151: res ita notas, ita manifestas proferam, ut, Cic. Verr. 1, 16, 48: et apertae res, id. Rosc. Am. 34, 95: manifestus ex opere labor, Quint. 10, 3, 8: phrenesis, Juv. 14, 136.—With inf.: manifestus nosci, Stat. Th. 10, 759.—Comp.: manifestior fraus, Plin. 12, 25, 54, § 123.—Sup.: manifestissimum exemplum, Plin. 37, 10, 60, 3 165.—In neutr. sing. with a subject-clause, it is manifest that: manifestum est, ab exordio matutino latitudines scandi, Plin. 2, 16, 13, § 69.—Neutr. plur. as subst.: mănĭfesta, orum, obvious facts, palpable things: vera ac manifesta canere, Juv. 2, 64.—
- II In partic., law t. t.
- A Of offences, exposed, brought to light, proved by direct evidence: manifestum furtum est quod deprehenditur dum fit, Masur. ap. Gell. 11, 18, 11: atque deprehensum scelus, Cic. Cat. 3, 5, 11: peccatum, id. Verr. 2, 2, 78, § 191; Gai. Inst. 3, 183 sqq.; Paul. Sent. 2, 31, 2.—
- B Of offenders, convicted of a thing, caught or apprehended in, manifestly betraying any thing; constr. absol., with a gen. or inf. (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic.).
- α Absol.: nec magis manufestum ego hominem umquam ullum teneri vidi, Plaut. Men. 4, 2, 29 (599): ut eos (sc. conjuratos) quam maxume manifestos habeant, i. e. bring to light, expose, Sall. C. 41: nocentes, i. e. evidently guilty, Ov. Nux, 3.—
- β With gen.: mendacii, Plaut. Truc. 1, 2, 30 (124): sceleris, Sall. J. 35: rerum capitalium, id. C. 52, 36: ambitionis, Tac. A. 14, 29: offensionis, id. ib. 4, 53: doloris, Ov. F. 5, 313: vitae, giving manifest signs of life, Tac. A. 12, 51: magnae cogitationis, id. ib. 15, 54: novarum virium, Sen. Q. N. 4, 2, 8.—
- γ With inf.: dissentire manifestus, Tac. A. 2, 57.—Hence, adv., in two forms: mănĭfestō (class.) and mănĭ-festē (post-class.), palpably, clearly, openly, evidently, manifestly.—Form manifesto: teneor manifesto miser, Plaut. Trin. 4, 2, 66 (908): alter alterum manifesto prehendunt, id. Ps. 5, 1, 16 (1261); id. Most. 2, 2, 79 (509): ut tota res a vobis manifesto deprehenderetur, Cic. Cat. 3, 2, 4: compertum atque deprehensum facinus, id. Clu. 14, 43: cum manifesto venenum deprehendisset, id. ib. 7, 20: apparet, Plin. 36, 22, 45, § 161; 9, 45, 69, § 148. —Form manifeste, Sulp.Sev. Chron. 2, 7, 5; Paul. Sent. 3, 6, 60; Dig. 50, 16, 243: manifeste comperire, Ap. Met. 6, 17, 3.— Comp.: manifestius ipsi apparere, Verg. A. 8, 16; Tac. H. 4, 23; 1, 88.—Sup.: ut omnibus manifestissime pateat, Ap. Apol. p. 316, 26; so Dig. 33, 2, 32, § 6; Cod. Just. 4, 18, 2, § 1.
~a luce patefecit
suos ~is ostensionibus suae resurrectionis veros testes confirmavit
predo ‥ ~us
pro ~a ipsius culpa
~is exemplorum formulis hoc evidentius reserari rogo
Aristotilem faciunt verba ~um
~um est cunctis quod omnia ‥
~um est quia ‥
~um vobis fieri volumus quod ‥
ea in ipsis enuntiationibus statim cuilibet ~a esse nemo arbitretur
jam ~um est, quoniam una substantia medietatem duarum designat
major ~a est de se minor primo
cum homo dormierit, erit sanguis in ~o modicus
non enim inveni pontificem adeo socialem, adeo ~um, adeo in omnes munificentias et liberalitates effusum
factum fuit extra comitatum in loco secreto et non nisi coram custodibus placitorum corone qui sunt inimici sui ~i
sed nocuit multum manifestis publice gestis
quando non potest hominem perducere ad malum ~um [ME: ] stimulat ad aliquid bonum apparensopen
nisi fuerit ~a causa et probabilis quare dictis placitis non poterit interesse
- 1. (v. personen) (a) betrapt, duidelijk schuldig [nocens misdadiger; (op, aan: gen.) sceleris; ambitionis; coniurationis; rerum capitalium]; (b) zichtbaar zichzelf verradend [(als betrokken bij, deel hebbend aan: gen.) offensionis; doloris; vitae met onmiskenbare tekenen v. leven; (m. inf.) dissentire duidelijk een andere mening toegedaan];
- 2. (v. dingen) duidelijk zichtbaar, openlijk, overduidelijk [audacia; maleficium; fraus; crimina].
Notum facio. Manifestus sum ego Adelbertus in Dei nomine Comes et Marchio, filius b. m. Bonifacii olim Comitis, quia inspirante me Dei omnipotentis misericordia, etc. in Charta ann. 884. lib. laudati pag. 210.
- manus+ FEN-, palpable, clear, plain, apparent, evident, manifest: causa: scelus: (Penates) multo manifesti lumine, V.: obsequium, H.: Nondum manifesta sibi est, understood, O.: phrenesis, Iu.: sapor indicium faciet manifestus (i. e. indicium manifestum faciet), V.: ne manifestus offensionis esset, should betray his resentment, Ta.: manifestus dissentire, evidently, Ta.—Plurn. as subst: vera ac manifesta canere, palpable things, Iu.: manifesta videre, clearly, O.—Of offences, exposed, brought to light, proved by direct evidence: scelus: peccatum. —Of offenders, convicted, caught, exposed: eos (sc. coniuratos) manufestos habere, i. e. expose, S.: rea, caught in the act, O.: Iugurtha tanti sceleris, S.: doloris, O.: coniurationis, Ta.
-
…quem ad modum se gesserit quid ego dicam dixerunt qui senserunt ; sunt alii qui dicant ; notae res ac manifestae prolatae sunt et proferentur. dixit Cn. Fannius, eques Romanus, frater germanus Q. Titini, iudicis…
Cicero, in Verrem
-
…ullo modo fieri poterit, ne improbus quidem quisquam in hac urbe poenam sui sceleris sufferat. sed si vis manifestae audaciae, si impendens patriae periculum me necessario de hac animi lenitate deduxerit, illud profecto perficiam quod in tanto…
Cicero, in Catilinam
-
…consules vigilantis, esse egregios magistratus, esse fortem senatum, esse arma, esse carcerem quem vindicem nefariorum ac manifestorum scelerum maiores nostri esse voluerunt. atque haec omnia sic agentur ut maximae res minimo motu, pericula summa nullo…
Cicero, in Catilinam
-
…ingentes animo et dignas Iove concipit iras, conciliumque vocat tenuit mora nulla vocatos. Est via sublimis, caelo manifesta sereno lactea nomen habet, candore notabilis ipso. Hac iter est superis ad magni tecta Tonantis regalemque domum .…
Ovid, Metamorphoses
-
…praecipit, ut studium coniurationis vehementer simulent, ceteros adeant, bene polliceantur dentque operam, uti eos quam maxume manufestos habeant. Isdem fere temporibus in Gallia citeriore atque ulteriore, item in agro Piceno, Bruttio, Apulia motus…
Sallust, Catilina
-
…sint caedem, incendia aliaque se foeda atque crudelia facinora in civis patriamque paravisse, de confessis, sicuti de manufestis rerum capitalium, more maiorum supplicium sumundum. Postquam Cato adsedit, consulares omnes itemque senatus magna pars sententiam eius…
Sallust, Catilina
-
…rigorem mollirique mora mollitaque ducere formam. Mox ubi creverunt naturaque mitior illis contigit, ut quaedam, sic non manifesta, videri forma potest hominis, sed, uti de marmore coepta, non exacta satis rudibusque simillima signis .…
Ovid, Metamorphoses
-
…crescere possent ; nam fierent iuvenes subito ex infantibus parvis e terraque exorta repente arbusta salirent. quorum nil fieri manifestum est, omnia quando paulatim crescunt, ut par est semine certo, crescentesque genus servant ; ut noscere possis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…querimonias non potest. in eius modi re ac moribus, si is qui erit adductus in iudicium, cum manifestis in flagitiis tenebitur, alios eadem fecisse dicet, illi exempla non deerunt rei publicae salus deerit, si improborum…
Cicero, in Verrem
-
…iste honos habebatur, audio ; sin Timarchidi pecunia numerabatur, desine, quaeso, simulare te, cum in manifestissimo furto teneare, gloriae studiosum ac monumentorum fuisse. quid vero modum statuarum haberi nullum placet atqui habeatur necesse est…
Cicero, in Verrem