manile
~e,lebil
scisfus, i. ~e vel triplia [gl.: ]læ fel
aqua ~e sive aquae ~e Italici unam partem dicunt, vocaturque lingua eorum vas inferius, in quod manibus infusa aqua infunditur
Dunstanus ‥ ~e aureum insignis pretii ‥ regi dedit in munere
~e cum manutergio
manilium [gl.: ]a water basyn
quod si fortasse sic distinguendum putatis ‘urceolum cum aqua’ et postea ‘~e ac manutergium’, quatinus ~e esse manipulum intelligatis ‥
Erant pelves 4. argenteæ, et urcei diversarum formarum, quos Manilia vocant, eo quod aqua Sacerdotum manibus funderetur ex eis.Accipitur etiam pro
Aquæmanili, hoc est, pro pelvi seu pollubro, nempe vase inferiori, in quod manibus infusa aqua delabitur.
Urceum cum aqua, Manile argenteum, cipheum aureum 1. etc.
Urceum ad aquam benedictam, et urceum ad manus Sacerdotum abluendas, Manile etiam et labrum ad aquas de manibus abluentium suscipiendas.Tradit. Fuld. lib. 1. cap. 39 :
Orciarii(urcei) 4.
Manile unum, conchæ 4.Necrologium Ecclesiæ Carnotensis :
Dederat quoque ei nova 5. dorsalia, caro pretio empta, et duo Manilia cum urceo.Vide Lanfrancum Epist. 13. et
Aquamanile.