manipularius
mănĭpŭlārĭus, a, um, adj. [manipulus],
- of or belonging to a maniple or to a common soldier (post-Aug.): manipulario habitu, in the dress of a private, Suet. Calig. 9.
manipulārius, a, um (manipulus), zum Manipel gehörig, habitus, Kleidung eines gemeinen Soldaten, Suet. Cal. 9: übtr., manip. amicus, ein gewöhnlicher, *Plaut. truc. 4, 4, 27 Sp. – subst., manipulārius, iī, m., der gemeine Soldat (Krieger), Gemeine (s. manipulāris), Val. Max. 6, 1, 12. Liv. epit. 5 extr. – ➳ synk. maniplārius, Corp. inscr. Lat. 10, 3625: manuplārius, ibid. 10, 3608.
~ius dux vel qui reget exercitum
mănĭpŭlārĭus, (16) a, um, de simple soldat : Suet. Cal. 9.
Igitur misit ad rectorem suum Siciliæ nomine Benedictum diaconum, qui illo tempore regebat curam de causis ac rebus Ravennatis Ecclesiæ, Manipularium suum, et voluit ipsum rectorem Siciliæ constituere per epistolam.