medie
mĕdĭē, adv., v. medius fin.
mediē, Adv. (medius, s. Prisc. part. XII vers. Aen. 5, 98), I) mittelmäßig, mäßig, Apul. de Plat. 2, 19. Lact. 6, 15, 17. Eutr. 7, 13: ortus medie humilis, aus dem Mittelstande, Aur. Vict. de Caes. 20, 28. – II) unbestimmt, Ambros. in Luc. 8, 17. § 34. – ➳ Tac. hist. 1, 19 jetzt medii.
mĕdĭē (medius), moyennement : Apul. Plat. 2, 19 ; Lact. Inst. 6, 15.
Mediocriter, usurpasse Lactantium, lib. 6. cap. 15. Ulpianum, Capitolinum in Albino, etc. observatum a Salmasio ad Spart. pag. 134.