medicinus
- I Adj.: ars, the healing art, medicine, Varr. L. L. 5, § 93 Müll.; Hyg. Fab. 274; Aug. Conf. 4, 3.—
- II Subst.: mĕdĭcīna, ae, f.
- A (Sc. ars.) The healing or medical art, medicine, surgery: ut medicina (ars est) valetudinis, Cic. Fin. 5, 6, 16; id. Off. 1, 42, 151: medicina, quae ex observatione salubrium atque his contrariorum reperta est, Quint. 2, 17, 9: tertiam esse partem medicinae, quae manu curet, i. e. surgery, Cels. prooem. 7: medicinam excolere, id. ib.: exercere, Cic. Clu. 63, 178: facere, Phaedr. 1, 14, 2: factitare, to practise, Quint. 7, 2, 26: clarus medicinā, Plin. 25, 2, 5, § 15.—
- B (Sc. officina.) The shop of a physician or surgeon; the booth in which a physician waited on his patients and vended his medicines (rare; not in Cic.): in medicinis, in tonstrinis, Plaut. Am. 4, 1, 6 (1014); cf.: veteres absolute dicebant pistrinam et sutrinam et medicinam, Don. Ter. Ad. 584 (the taberna of the physician is mentioned in Plin. 29, 1, 6, § 12).—
- C (Sc. res.) A remedy, medicine.
- 1 Lit.: si medicus veniat, qui huic morbo facere medicinam potest, i. e. heal, cure, Plaut. Cist. 1, 1, 76 (76): accipere medicinam, Cic. Att. 12, 21, 5.—
- b Transf. *
- α Like medicamentum, poison, Att. ap. Non. 20, 31 (Trag. Rel. v. 579 Rib.).—
- β The pruning of vines, Plin. 17, 22, 35, § 191.—
- 2 Trop., a remedy, relief, antidote (a favorite word of Cic.): singulis medicinam consilii atque orationis meae afferam, Cic. Cat. 2, 8, 17: sed non egeo medicinā: me ipse consolor, id. Lael. 3, 10: sublevatio et medicina, id. Rep. 2, 34, 59: temporis, id. Fam. 5, 16, 6: doloris, id. Ac. 1, 3: laboris, id. Fin. 5, 19, 54: calamitatis, id. Tusc. 3, 22, 54: quae sanaret vitiosas partes rei publicae, id. Att. 2, 1, 7: crede mihi, non ulla tua'st medicina figurae, i. e. no means of rendering beautiful, Prop. 1, 2, 7: periculorum, Cic. Sest. 23, 51: malorum, Ov. Tr. 5, 1, 33: curae, id. P. 1, 2, 43.—In plur.: his quatuor causis totidem medicinae opponuntur, Cic. de Or. 2, 83, 339.
-
…vita agenda est certo genere quodam, non quolibet ; quod genus conveniens consentaneumque dicimus. nec enim gubernationi aut medicinae similem sapientiam esse arbitramur, sed actioni illi potius, quam modo dixi, et saltationi, ut in ipsa…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…nostrum amicum vehementer sui status paenitere restituique in eum locum cupere ex quo decidit, doloremque suum impertire nobis et medicinam interdum aperte quaerere, quam ego possum invenire nullam ; deinde omnis illius partis auctores ac socios nullo adversario consenescere…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quo nos medico amicoque usi sumus tum eloquentia vincebat ceteros medicos, in eo ipso, quod ornate dicebat, medicinae facultate utebatur, non eloquentiae. Atque illud est probabilius, neque tamen verum, quod Socrates dicere solebat ,…
Cicero, de Oratore
-
…, quod ita erant progressi candidati consulares ut non esset ferendum, in senatu non fui ; statui ad nullam medicinam rei publicae sine magno praesidio accedere. quo die haec scripsi Drusus erat de praevaricatione a tribunis aerariis absolutus in…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…vitam reprehendendam, nisi plane fatui sint, id est nisi aut cupiant aut metuant. quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. his enim rebus detractis negat se reperire in asotorum vita quod reprehendat. Non…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…videntur quam olim ferebant, sive quia nulla nunc in re alia adquiescimus, sive quod gravitas morbi facit ut medicinae egeamus, eaque nunc appareat, cuius vim non sentiebamus cum valebamus. sed quid ego nunc haec ad te…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…illa tempora quae iam effugisti ; nunc vero tantum te para ad haec nobiscum ferenda, quibus ego si quam medicinam invenirem tibi quoque eandem traderem. sed est unum perfugium doctrina ac litterae, quibus semper usi sumus, quae…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…; quorum scripta omnia quaecumque sunt in eam sententiam non legi solum, quod ipsum erat fortis aegroti, accipere medicinam, sed in mea etiam scripta transtuli, quod certe adflicti et fracti animi non fuit. ab his me…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…aliquando lugendi modum fecerit, certe nos, quod est dies adlatura, id consilio anteferre debemus neque exspectare temporis medicinam, quam repraesentare ratione possimus. his ego litteris si quid profecissem, existimabam optandum quiddam me esse adsecutum ;…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quae a Stratone illo venenum antea viro suo datum sibi persuasum esse simulasset, instructam ei continuo et ornatam Larini medicinae exercendae causa tabernam dedit. Vnum, alterum, tertium annum Sassia quiescebat, ut velle atque optare aliquid calamitatis…
Cicero, pro Cluentio