About
Menu

medicor

medicor, to heal, cure

mĕdĭcor, ātus, 1, v. dep. a. [1. medicus], to heal, cure.
  • I Lit. (poet. and in post-Aug. prose).
          • α With dat.: senibus medicantur anhelis, Verg. G. 2, 135.—
          • β With acc.: cuspidis ictum, Verg. A. 7, 756.—
  • II Trop., to cure, relieve (ante-class.): cum ego possim in hac re medicari mihi, Ter. And. 944: alicui, id. ib. 831: ego istum lepide medicabor metum, Plaut. Most. 2, 1, 40 (387) Weise (Lorenz, medicabo).

Saved

Recent