menda
menda, a fault, blemish
menda, ae, f. [v. mendum], a fault, defect, blemish of the body (poet. and post-Aug.).
- I Lit.: in toto nusquam corpore menda fuit, Ov. Am. 1, 5, 18: nocte latent mendae, id. A. A. 1, 249.—
- II Transf., a mistake, error, blunder, in writing, in books, a slip of the pen, Suet. Aug. 87: mendae istius indoles, Gell. 20, 6, 14; 1, 7, 3.
menda, ae, f., s. mendum ➳ .
ave, virgo reverenda, / sine nevo, sine menda, / luna sine cornibus
condoluere patres, caeco quia numine fratres / nituntur validis tabularia menda tueri / obicibus, faciles nec cedunt posse refelli
propter ‥ indelebilem tanti scandali notam ac ~am
suo ‥ sanguine mundanas maculas et ~as meruit in terris expiare
piscina mendas abluens
et quoniam nullum nos credis fingere metrum / (quod scelus est, juras) sine menda posse, maligne, / ut scis falsidicus, stolidus, perjurus, ineptus, / ter decies denos versus cape, postque sileto!
~a, macula maxime illa que solet esse in libris nondum emendatis
caeterum non omittam ~um quod omnes Britannicos annales maculavit
namque ego confiteor (nullus me dicere mendum / aestimet)
menda, (13) æ, f. , tache sur le corps, défaut physique : Ov. Am. 1, 5, 18 ; Ars 1, 249 || faute, erreur [de langage, de copiste] : Suet. Aug. 87 ; Gell. 20, 6, 14.
Curta et arta cum quadam Menda circa cubitum dependente, in tunica, quæ quasi auris circumvolat asinina, jam videntur plurium vestimenta.Ubi legendum puto
Mencha, ex Gallico,
Manche, id est,
Manica, dependens a cubito.
Emenda. Tabular. Parteniac. et Casæ Dei apud Stephanot. tom. 2. Antiquit. Bened. Pictav. MSS. pag. 498 :
Nullam rem penitus in prædictis burgis... retinentes præter Mendam consuetudinariam quam solvent prædicti homines monachorum.
menda ae, f
- 3 MAN-, a fault, blemish: in corpore, O.