About

Menu

mendaciloquus

mendācĭlŏquus, a, um, adj. [mendacium-loquor],
  • false-speaking, lying, mendacious (ante- and post-class.): nihil est stolidius, Neque mendaciloquius, Plaut. Trin. 1, 2, 163 (201).—As subst.: mendācĭlŏquus, i, m., a liar: mendaciloquorum doctrinae, Tert. adv. Psych. 2.

Saved

Recent