mendicatio
mendīcātĭo, ōnis, f. [mendico],
- a begging, obtaining by begging (post-Aug.): foeda vitae mendicatio, Sen. Ep. 101, 13.
mendīcātio, ōnis, f. (mendico), das Betteln um etwas, das Erbetteln, quid tam foeda vitae mendicatio? Sen. ep. 101, 13.
mendico ‥ et hec ~o
eciam possessionati detestantur ~onem fratrum
~o fratrum validorum est illicita
mendīcātĭō, (16) ōnis, f. (mendico), action de mendier qqch. : Sen. Ep. 101, 13.