mendositas

mendōsĭtas, ātis, f. [mendosus],

• faultiness (eccl. Lat.): mendositatem corrigere, Aug. Ep. 71, 5; id. Civ. Dei, 15, 13.

mendōsitās, ātis, f. (mendosus), die Fehlerhaftigkeit, Augustin. epist. 71, 5; de civ. dei 15, 13. Cassiod. inst. div. litt. 4: Plur., codicum Latinorum non nullas mendositates ex Graecis exemplaribus emendavimus, Augustin. epist. 261, 5.

mendositas [LL] 1 error, fault, incorrectness. falluntur ‥ ~ate codicis qui dicunt Aquilam cum Priscilla conjuge sua esse attonsum Bede Retract. 1027C. 2 falsehood, lie. sunt et alia quidem quam plurima primis et in luminibus obviam voluntarie veniencia meritissime punitiva semper vilis, admodumque semper abhominande ~atis exempla E. Thrip. SS VII 7.

mendōsĭtās, ātis, f. (mendosus), défectuosité, fautes, incorrections [dans un ms] : Aug. Ep. 71, 5 ; Civ. 15, 13.