mendicitas
mendicitas, beggary, pauperism, indigence
mendīcĭtas, ātis, f. [mendicus],
- beggary, mendicity, pauperism, indigence (rare but class.): qui quidem ad mendicitatem properent se detrudere, Plaut. Men. 1, 3, 21 (202); id. Rud. 2, 6, 30 (514): in summā mendicitate esse, Cic. Rosc. Am. 31, 86: mendicitatem perpeti, id. Fin. 5, 11, 32: paupertatem novā mendicitate revocare, Petr. 125.
mendīcitās, ātis, f. (mendicus), die Bettelarmut, der Bettelstab, Cic. u.a.: verb. egestas ac mend., Cic.: Plur., Tert. adv. Marc. 1, 14.
neque parochialium quempiam publice unquam ~ati servire siverit neque alterius loci pauperem vacuum abire permiserit
cum cupidinea luce metalli perdiderunt lucem mundi et pro iniquo lucro ~ati ignominiose sunt subjecti
eum creavimus et a ~atis incomodo eripere curavimus
potatores ‥ prolem suam ~ati et servituti exponunt frequenter
discipulorum Christi beata ~as
stipes, ~ates
mendīcĭtās, (13) ātis, f. (mendicus), mendicité, état dʼindigence extrême : Cic. Amer. 86 ; Fin. 5, 32.
mendīcitās ātis, f
- mendicus, beggary, pauperism, indigence: in summā mendicitate esse: consortes mendicitatis.