mensarius
mensarius, a money-changer, banker, public banker
mensārĭus, a, um, adj. [mensa], of or belonging to the table or counter; only subst.
- I mensārĭus, ii, m., a money-changer, banker
- A In gen.: mensaril nummularii, Paul. ex Fest. p. 124, 17 Müll.: Cassius Parmens. ap. Suet. Aug. 4.—
- B In partic., a public banker, who regulated the paying out of public moneys, Cic. Fl. 19, 44: quinqueviris creatis, quos mensarlos ab dispensatione pecuniae appellārunt, Liv. 7, 21: mensarii triumviri, id. 23, 21; 26, 36.—
- II Mensārĭum, ii, n., table furniture, a table-cloth: collarium, quod in collo est.: mensarium, quod in mensā est, Prisc. p. 590 P.
mēnsārius, a, um (mensa), zum Tische gehörig, nur subst.: I) mensārius, iī, m., der Wechsler, Geldwechsler, Bankier, Cass. Parm. bei Suet. Aug. 4, 2 (c. 3, 1 argentarius gen.). Paul. ex Fest. 124, 17. – insbes. – ein öffentlicher Wechsler, der die Zahlungen aus der Staatskasse regelt, Cic.: mensarii tresviri od. quinqueviri, drei od. fünf vom Senate ernannte Personen, die das Schuldenwesen od. die Regelung der Bezahlung besorgen sollten, die Bankherren, Liv. – II) mensārium iī, n. = quod in mensa est, nach Prisc. 2, 50.
mēnsārĭus, (15) a, um (mensa), relatif au comptoir de banque, [dʼoù] ¶ 1 subst. m. a) banquier : P. Fest. 124, 17 ; Suet. Aug. 4 ; b) banquier dʼÉtat : Cic. Fl. 44 ; [en part.] quinqueviri ou triumviri mensarii Liv. 7, 21 ; 26, 36, 8, commission de cinq, trois membres faisant des opérations de banque au nom de lʼÉtat ¶ 2 subst. n. , ce qui est sur une table : Prisc. Gramm. 2, 50.
mensamseu bona illius ecclesiæ administrabat, vel qui mensam escariam curabat. Polypt. paroch. ejusd. diœc. :
In archipresbiteratu de Luperciaco burgo cura de Puteolis, præsentatio capituli de Franaio ad nominationem Mensarii, collatio episcopi.Quod officium
mēnsārius ī, m
- mensa, a money-changer, banker, public banker, C.: quinque viri, quos mensarios appellarunt, treasurers, L.