menstruatus
mēnstruātus, a, um (menstruum), mit dem Monatsflusse behaftet, menstruierend, mulier, Vulg. Ezech. 18, 6: u. so subst., mēnstruāta, ae, f. (sc. mulier), Vulg. Isai. 64, 6.
mēnstrŭātus, a, um (menstrua), taché de menstrues ; [fig.] taché, souillé : Vulg. Ezech. 18, 6 ; Jer. 64, 6.