menstrua
menstrŭa, ōrum, v. menstruus.
mēnstrua, ōrum, n., s. mēnstruus.
mēnstrŭa, (16) ōrum, n. (menstruus), menstrues : Lucr. 6, 796 ; Sall. H. 4, 90 ; Cels. Med. 6, 6, 38 ; Plin. 22, 65 || sing. menstruum [en parl. dʼune femelle], Plin. 29, 98.
Capellam quæ est in grangia vestra de Bodevilla, et Menstruas de archidiaconatu Belismen.Vide mox