mensurabilis

mensūrābĭlis, e, adj. [mensura],

• that can be measured, measurable (post-class.): spatium, Prud. Apoth. 881.
• —Hence, men-sūrābĭlĭter, adv., measurably, Aug. Specul. 20.

mēnsūrābilis, e (mensuro), meßbar, Prud. apoth. 813. Vulg. psalm. 38, 6. Claud. Mam. de stat. anim. 2, 4, 2. – Adv. mēnsūrābiliter, Augustin. spec. 20. Hygin. de limit. p. 181, 15.

mensurabilis [LL] 1 that can be measured, measurable. b (mus.) mensurable. 1315 tam in blado quam in vino et aliis rebus ~ibus, ponderabilibus, intus et extra RGasc 1626 p. 472b..  b sunt ergo sex species ipsius maneriei, quarum tres dicuntur ~es, tres vero ultra ~es, id est ultra rectam mensuram se habentes Garl. Mus. Mens. 1. 7; ~is musica est cantus longis brevibusque temporibus mensuratus. ‥ ~is dico, quia in plana musica non attenditur talis mensura Hauboys 182; ~is simpliciter est discantus eo quod in omni parte sua tempore mensuratur Tunst. 255; ad habendam noticiam perfectam artis musice ~is, sciendum est quod ‥ Torkesey 58. 2 that is used for measurement. 1447 habet ‥ predicta crux in altitudine sua xxvj pollices ~es Invent. S. Paul. 520. 3 moderate, not given to extremes: a (of person); b (of action, tax, or sim.). a 1276 deprecamur quatinus ‥ sic vos ad pacem et concordiam coartetis, ut cum ad partes illas venerimus, possitis in omnibus ~es inveniri TreatyR I 154.  b 1228 ad tallagium competens et ~e assidendum super homines de Cycestre Pat 191; si ‥ districtio sit ~is et per modum Bracton f. 217v.

mēnsūrābĭlis, e (mensuro), mensurable : Prud. Apoth. 813.