miracula
mīrācŭla, ae, f. [miror],
- a marvellously ugly woman (ante-class.): diobolares, miraculae, Plaut. Fragm. ap. Varr. L. L. 7, § 64 Müll.: miraculae a miris, id est, monstris, Varr. ib.
mīrācula, ae, f. (miror), eine wunderbar Häßliche, Plaut. b. Varro LL. 7, 64 u. bei Fest. 330 (a), 1.
mīrācŭla, æ, f. (miror), femme qui est un prodige de laideur : Pl. d. Varro L. 7, 64.