miraculose
mīrāculōsē, Adv. (*miraculosus v. miraculum), auf wunderbare Weise, durch ein Wunder, Messias m. conceptus et natus, Augustin. serm. 178, 1.
quam virtutis efficaciam erga febrium miseriam hactenus ~e optinuerint
videas ergo quam ~e vir ille sibi restitit in suis
ab inventione protomartyris Stephani ‥ tam gloriosa, tam ~e gesta
ex his ‥ que sanctorum meritis egregie nimis et valde ~e gesta sunt
mortuo Swano rege Dacorum, quem beatus Eadmundus ~e occidit, Ethelredus rediit in Angliam
et sic pluribus abinde miliaribus Firmino Uscesciam tam ~e transvecto
nisi ~e fieret contra naturam, ut accidit beato Joanni qui de virgis fecit aurum et argentum
recenter elatum tempore prius aliquantulo ~issime resuscitavit elatus, eodem videlicet quo mortuus est anno
homo [sc. S. Dionysius ] vixit ~e sine capite
quodcunque opus a Deo ~e factum
quando autem intellectus et intelleccio non fiunt naturaliter sed ~e
mīrācŭlōsē, miraculeusement : Aug. Serm. 178, 1.
Et ne casus hic etiam non Miraculose contigisse videatur, in reversione sacerdotis idem factum protinus iteravit.Laurent. Byzynius de Orig. belli Hussitici ann. 1419. apud Ludewig. tom. 6. Reliq. MSS. pag. 169 :
Dominus omnipotens Miraculose salutem Pragensi contulit civitati.