About

Menu

monachilis

monachilis [LL] 1 of a monk, monastic. b (as sb. n. pl.) monastic robes or sim. 697 (15c) in propriam possessionem atque ~em regulam perhenniter perdonavi CS 96; elapso denique multo tempore postquam ~em susceperat gradum Ælf. Æthelwold 7; c1006 video ‥ vos ‥ instrui ad mores ~es Id. Regul. Mon. 174; illuc abbatizante uvio sub ~i constitutione constituto primo Herm. Arch. 17 p. 48; audio vos ‥ ~e monasterium velle erigere W. Jum. VII 23; qui locum illum reverentie ~is gratia nobilitavit W. Malm. GR V 442; nigredo ~is habitus humilitatem indicat Ham. S. Alb. 1454B; dum in subditis tam ~em quam clericalem justitiam haberet, ipse in se a nulla monasterii perfectione discreparet Canon. G. Sempr. f. 53v..  b albus Hugo ‥ habitu ‥ dicebatur ipse niger monachus, quod si ~ia gessit in illis gaudebat H. Albus 95. 2 who looks or behaves like a monk. junior annorum formam tenuit seniorum / non infantilis fuit infans hic monachilis R. Cant. Malch. I 151.

Saved

Recent