monachatus
monachātus, ūs, m. (monachus), der Mönchsstand, Gregor. epist. 1, 42.
beatum Dunstanum ~us et presbyteratus gradu decoravit
quod nil aliud sit ~us quam perfecta Christianismi observatio et divine sanctionis adimpletio
abicit injustum et sequitur justum, contemnensque saeculum accedit ~um
ibi secundum regulam Sancti Benedicti devote professus est ~um
ne notam detractoris incurreret si in absentia monacorum carperet monacatum
nec prioratum nec etiam monacatum hujus ecclesie obtinere potuit
unde vestrum scire volumus ~um et vestre prudentie complices
accedunt episcoporum cum universo clero atque ~u sanctiora gubernacula
mŏnăchātŭs, ūs, m. (monachus), état monastique : S. Greg. Ep. 1, 42.
Concedimus etiam eidemVide aliis notionibus in Monachi.(Joanni duci Bitur.) in quantum possumus, tricenarium perpetuum, videlicet de S. Spiritu quandiu vitam duxerit in humanis, et post ejus obitum.... de deffunctis ;... necnon duos Monachatus, unum videlicet de præsenti, quem ad ducentas missas taxamus, una cum psalteriis et aliis debitis per non presbyteros, clericos, redditos et conversos, et alium in obitu, non comprehendentes in hoc tempus sepulturæ, quo quilibet monachorum et aliorum religiosorum, secundum tanti principis benefactoris nostri eximii decentiam, debitum adimplere curabit.
Verum quia ex commissione et concordia nostrorum dicti capituli cum venerabili Guillelmo Carbonelli sacrista dictæ ecclesiæ factis pro officio Monacatus sublato, etc.