monachicus
mŏnăchĭcus, a, um, adj., = μοναχικός,
- monkish (post-class.): certamen, Just. Novell. Constit. 133, 5.
monachicus, a, um (μοναχικός), mönchisch, Iustinian. nov. 133, 5: regula, Klosterregel, Gregor. epist. 5, 1.
cum Julianus ‥ non modo in clericali gradu constitutos, sed etiam ~a professione fungentes ad militiae cingulum cogeret
jugo ~ae institutionis collum subdidit
~ae conversationis studiis imbuti
abbati ~a subditis obedientia praebebat
sive in canonica sede sive in ~a sanctitate
Hermannus ‥ relicto episcopatu ~am vitam petiit
cultor ~ae institutionis
eo tempore cenobia Normannie ~um rigorem servabant
ordinem ~um et precipue Cisterciensem ‥ protegite
mŏnăchĭcus, a, um, relatif aux moines, monacal : Novell. Just. 133, 5 ; S. Greg. Ep. 5, 1.