About

Menu

monachare

monachare [ML] 1 to make (one) a monk or nun (pass.) to be made or become a monk or nun; b (fig.). miles ‥ / ‥ / sompnis urgetur; virgo monet ut monachetur Poem Hild. 571; ut prius probentur laici quam ~entur W. Malm. GP I 5; Pipinus ‥ tonsoratur et ~atur Diceto Chr. I 127; nec aliquem monacaret sine voluntate conventus Brakelond f. 125v; patrem invitum monacari et matrem ‥ monialem fieri fecit Gir. SD 38; de memorata matrona sic monacata Id. Spec. III 11 p. 180; 1283 de nostra filia in vestro monasterio ~anda RGasc II 178b..  b judex enim stomacatur / quando male monachatur / saccus per silencium Walt. Wimb. Van. 24. 2 to cause (one) to become a monk. Carolus ‥ †Pepinium vero, quem habuit ex ancilla, ‥ in cenobio ~avit R. Niger Chr. I 70; s1122 Calixtus papa Gregorium, quem Henricus imperator papam constituit, ~avit Ann. Worc. 377.

Saved

Recent