monadicus
monadicus, a, um (μοναδικός), einfach, numerus, Isid. orig. 3, 5, 8: mensura, Cassiod. inst. lib. litt. 4.
dubitare non possumus, ejuscemodi membra, mutuam inter se amplexura sympathiam, unionemque ~am absolutissimam, sua quasi sponte, admissura
cum alibi semper neutro potius cedere foemininum observem, illud et ~on et alias ad corruptelam lubricum, potius depravatum censeo