About

mordaculus

mordaculus [ML] 1 that tends to bite, somewhat snappish. ~us, ‥ aliquantulum mordax Osb. Glouc. Deriv. 338; in ventris decubat lustro leunculus / sed nullum territat ejus denticulus; / hic enim desinit esse mordaculus, / jam ex leunculo factus agniculus Walt. Wimb. Carm. 22. 2 that tends to carp, somewhat caustic. recedat veritas a nostra terula, / in nostris finibus nec digna glebula, / cum semper soleat esse mordacula Walt. Wimb. Sim. 41; 1520 erit fortasse qui ~um putet ‥ execrationes aut diras haud sane quisquam erit qui vocet (More) Ep. Erasm. IV 1087; 1520 quod mihi mea facit injuria nihil acerbum videri, idem alius cui non idem rei sensus est, judicet esse ~um (Ib.) Ib. IV 1096. 3 (as sb f. or n.) bit, pin of a brooch, tongue of a buckle. pluscularii sunt divites per plusculas suas et lingulas et ~a [gl.: mordaunz vel pendaunz], per limas et loralia equina Garl. Dict. 123; hec mardacula, a sparbelt WW; a molane ‥ lorale, ~um CathA.

Saved

Recent