morbosus
morbosus, debauched
morbōsus, a, um, adj. [morbus], sickly, ailing, diseased.
- I In gen. (only anteand post-class.): morbosum hominem morbo aliquo affectum, Paul. ex Fest. p. 139 Müll.: servus, Cato R. R. 2: pecus, Varr. R. R. 2, 1, 21: equus, Labeo ap. Gell. 4, 2, 5; cf. ib. § 12.—
- II In partic., diseased with lewdness, consumed by unnatural passion, Cat. 57, 6: morbosior omnibus cinaedis, Auct. Priap. 47; sick with longing or desire: in aves, Petr. 46.
morbōsus, a, um (morbus), mit Krankheit behaftet, I) physisch, A) im allg.: a) von leb. Wesen, mit einer Krankheit behaftet, krank, siechend, servus, Cato: pecus, Varro: equus, Labeo bei Gell.: furiosus mutusve... morbosi sunt, Massur. Sabin. bei Gell. – b) v. Lebl., ungesund (Ggstz. saluber), paludes, Veget. mil. 3, 2 in.: aqua, ibid. 3, 8. p. 82, 13 L2. – B) insbes. = παθικός (Gloss. II, 130, 58), voll unnatürlicher Unzucht, Catull. 57, 6: morbosior omnibus cinaedis, Auct. Priap. 46, 2 B. – II) vor Begierde gleichs. krank, eine wahre Leidenschaft habend für usw., erpicht auf etw., in aves, Petron. 46, 3.
filia ~a
medicus ‥ ~is interdum membris ignem adhibet
ave, virgo, per quam sospes / fit morbosus tuus hospes
mulieres ‥ abortuntur vel partus imbecilles et ~os pariunt
~us, -a, -um,full of ewylle
extra rem cum ultra duplum, veluti cum pecus ~um venit, et totus grex perit
equus ‥ ~usmorveus
evigilans medio morbosus tempore noctis / ‥ / ‥ sanum se forte fuisse / reperit
ex ipso nihil generabitur, vel si sic generabitur ~us
morbōsus, (14) a, um (morbus), malade, maladif : Cato Agr. 2 ; Varro R. 2, 1, 21 || consumé par une passion impudique : Catul. 57, 6 || consumé de désir : Petr. 46, 3 || -ior Priap. 47.
- 1. ziek;
- 2. ontzettend geil; (m. in m. acc.) verzot, gek op.
morbōsus
adj.
- morbus, debauched, Ct.