mordicativus
mordĭcātīvus, a, um, adj. [mordico],
- biting, sharp: acetum, Cael. Aur. Tard. 3, 8, 144.
mordicātīvus, a, um (mordico), beißend, scharf, acetum, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 144.
~us [dolor est ] ex humore acuto
ut [suppositorium ] magis sit ~um apponite stercora murium pulverizata
calor non est pungitivus nec ~us apud tactum
si [dolor est ] de colera, est pungitivus et ~us
mordĭcātīvus, a, um, c. mordicans : C. Aur. Chron. 3, 8, 144.