multiplicativus
multiplicātīvus, a, um (multiplico), zum Multiplizieren geeignet, multiplizierend, Boëth. in Porphyr. dial. 1. p. 27. Beda de num. tom. 1. p. 101.
caliditas ‥ est elementaris proprietas summe activa, penetrativa, summe mobilis et motiva, generata ex motu radiorum sui ipsius ~a [] sive communicativa illorum : Trevisa multiplieþ itsilf
et in hoc patet quod motio corporalis est vis ~a lucis
est itaque lux sui ipsius naturaliter undique ~a, et ‥ generativitas quedam sui ipsius quodammodo de sui substantia
quia postquam res est multiplicabilis et ~a, sequitur ut multiplicet et multiplicetur
item ociositas est discursuum inutilium occasionativa et verborum inutilium ~a
asseruit ‥ quod ipsa [(transubstanciacio ] est successio ~a corporis quod prefuit loco adequato corporis desinentis esse
numerus ‥ diminutus est cujus partes ~e reddunt summam minorem toto, ut octonarius
senarii ‥ partes ~e reddunt summam equalem toti, sc. unitas, binarius, ternarius
multĭplĭcātīvus, a, um, qui sert à multiplier : Boet. Porph. dial. 1, p. 27.