multiscius
multĭ-scĭus, a, um, adj. [multum-scius],
- knowing much, of great knowledge (Appul.): etsi minus prudentem, multiscium reddidit, Ap. Met. 9, 13, 24; Homerus, id. Mag. p. 294, 29; sophista longe multiscius, id. Flor. 4, p. 360, 12 al.
multiscius, a, um (multum u. scius), viel wissend, Apul. met. 9, 13 u. apol. 31.
multiscĭus, a, um (multus, scio), qui sait beaucoup : Apul. M. 9, 13 ; Apol. 31.