multiplicator
multĭplĭcātor, ōris, m. [multiplico],
- a multiplier (post-class.): herilium talentorum multiplicator, Paul. Nol. Ep. 44.—As math. t. t., the multiplier, Boëth. de Music. 2, 27 al.
multiplicātor, ōris, m. (multiplico), der Vervielfältiger, Paul. Nol. epist. 44. – als mathem. t. t., der Multiplikator, Boëth. inst. music. 2, 27 u.a.
peccant in causa saccus macer et vola clausa, / peccat et orator verborum multiplicator / qui putat in lite sine bursa vincere rite
controfactores misterie monete et cunagii ~ores
singularis ~or quemcumque multiplicat, in eodem pone digitum et ulteriorem articulum
multiplĭcātŏr, ōris, m. (multiplico), qui multiplie, multiplicateur : P. Nol. Ep. 44, 4 ; Boet. Mus. 2, 27.