multipotens
multĭ-pŏtens, ntis, adj. [multum-potens],
- very powerful, very mighty (Plautin.): frater Jovis, Plaut. Trin. 4, 1, 1 (820): Venus, id. Cas. 4, 4, 17 (830): pectus, id. Bacch. 4, 4, 9 (648); v. Ritschl ad h. l.
multipotēns, entis (multum u. potens), vielvermögend, sehr mächtig, Plaut. Bacch. 652 u.a.
musica multipotens plerumque quod invenit auget
multĭpŏtēns, (15) tis (multum, potens), très puissant : Pl. Bacch. 652 ; Cas. 841.