mulus
mulus, a mule
mūlus, i, m. [perh. mu-; Gr. μυκάω; cf. μύκλος, an ass],
- a mule: muli pretio qui superant equos, Plaut. Aul. 3, 5, 21 (495): rhedarii, Varr. R. R. 3, 17: clitellarius, Cic. Top. 8, 35: mulus vehiculo lunae habetur, quod tam ea sterilis sit quam mulus; vel quod, ut mulus non suo genere sed equis creatur, sic ea solis, non suo fulgore luceat, Paul. ex Fest. p. 148 Müll.: mulis celebrantur ludi in Circo Maximo Consualibus, quia id genus quadrupedum primum putatur coeptum currui vehiculoque adjungi, Paul. ex Fest. p. 148 ib.—As a term of abuse, you mule, you ass: mule, nihil sentis, Cat. 83, 3: muli Mariani, Marius's mules, a nickname given to the soldiers of C. Marius, because they were compelled to carry their baggage on their backs like mules, Front. Strat. 4, 1, 7; Paul. ex Fest. s. v. muli, p. 149 Müll.; and s. v. aerumnulas, p. 24 ib.— Prov: mutuum muli scabunt, like the Engl. you claw me, and I'll claw you, of those who flatter one another, Aus. Idyll. 12; hence: ridiculum est, cum te Cascam tua dicit amica, Fili Potoni, sesquisenex puerum. Dice illam pusam: sic fiet mutua muli, Poët. ap. Varr. L. L. 7, § 28 Müll.: mulum de asino pingere, a proverbial expression made use of when the original and the copy differ but little from each other, or when absurdities are represented by absurdities, or lies concealed with lies, Tert. adv. Val. 19 fin.
mūlus, ī, m. (μυχλός), der Maulesel, das Maultier, redarius, Varro: clitellarius, Cic.: mulorum grex, Varro: muli senes, Apul. met. 9, 13. – Sprichw., muli Mariani, von Soldaten, die das Gepäck auf einer Traggabel (furca) wie die Maulesel auf dem Saumsattel tragen, Frontin. 4, 1, 7. Fest. 149, 25; vgl. Paul. ex Fest. 24, 2 u. 148, 6. – mutuum muli scabunt, s. scabo. – mulum de asino pingere, Gleiches mit Gleichem, Tert. adv. Val. 19. – als Schimpfwort, wie Kamel (= Dummkopf), Plaut. most. 873. Catull. 83, 3.
~um namque scimus quia ex equa et asino promiscuum genus ducit
~usmul
ut ex equa et asino ~us
Absalon pendet de quercu et ~us pertransit
in duobus moulis emptis apud Neapol’ , lv flor’
in unohouce pro uno moulo
unum equum ~um portantem cupellam
hujus [monachi ] ergo officium debet esse leonem crudelitatis ‥ ~um luxuriae, asinum pigritiae, aliaque bestialia vitia
mūlus, (12) ī, m. , mulet : Varro L. 9, 28 ; Cic. Top. 35 ; P. Fest. 148 || âne, imbécile : Catul. 83, 3 ; [prov.] mutuum muli scabunt Aus. Idyll. 12, ce sont deux mulets qui se grattent [en parl. de personnes qui se font des compliments réciproques].
- 1. muildier;
- 2. (poët.) (als scheldw.) stommeling.
Funus sacratum, non mortali luce latum, Sed proprio Mulo conditur hoc tumulo.
mulosonat, non percipio.
Mulusaccipitur, ut discimus ex ejusdem Prudentii Vita tom. 3. April. pag. 593 :
Præcipio ut corpus meum imponatis super mulum, cui insidere consuevi ; et ubi requieverit ibi sepulchrum mihi parate....... Straverunt mulum, et corpus venerandum leviter ab ecclesia trahentes, illud super mulum imposuerunt..... mulum in via absque ductore miserunt..... Ibi introivit mulus cum corpore S. Prudentii, et genu flexo ibidem pausavit.
Major de Piatovillari advoavit se tenere a domino Carnotensi episcopo, videlicet...... unum Mulum feni in prato de Berjonvilla.Vide supra Mollus 2.
mūlus ī, m
- , μύκλος, a mule, Cs., C., H.